Sura Marjam — Werset 30

Znaczenie słów:

• ʿAbd Allāh – sługa Boga, niewolnik Boga.
• Ātānī al-Kitāb – dał mi Księgę (przekazał mi Księgę).
• Wa jaʿalanī nabiyyan – i uczynił mnie prorokiem.

Tafsir (wyjaśnienie):

Jezus (pokój z nim) przemówił, będąc jeszcze niemowlęciem w kołysce, i powiedział: „Zaprawdę, jestem sługą Boga". W ten sposób odrzucił wszelkie fałszywe twierdzenia o swojej boskości i potwierdził swoją całkowitą pokorę wobec Boga. Następnie oznajmił, że Bóg obdarzył go Księgą – Ewangelią (Injil) – oraz uczynił go prorokiem. Niektórzy uczeni podkreślają, że Bóg przekazał mu tę wiedzę i misję prorocką, gdy był jeszcze małym dzieckiem, obdarzając go zrozumieniem właściwym dojrzałym mężczyznom. Inni interpretują, że słowa te oznaczają, iż Bóg obdarzy go Księgą i proroctwem, gdy osiągnie wiek dojrzały. W obu przypadkach sedno jest takie samo: Jezus od pierwszych chwil swojego życia świadczył o swojej całkowitej zależności od Boga i o tym, że jest jedynie Jego pokornym sługą i posłańcem.

Korzyści płynące z wersetu:

• Prawdziwa wielkość człowieka nie polega na wynoszeniu się ponad innych, lecz na pokorze wobec Boga i uznaniu swojej służebnej roli wobec Niego.
• Jezus (pokój z nim) – jeden z najwybitniejszych proroków – sam nazwał siebie sługą Boga, co uczy nas, że żaden człowiek nie zasługuje na boską cześć.
• Bóg obdarza swoją łaską i wiedzą, kogo zechce, nawet w sposób nadzwyczajny – jak uczynił to z Jezusem, który przemówił w kołysce.
• Islam uczy nas miłości i szacunku do Jezusa jako wielkiego proroka, jednocześnie chroniąc nas przed przesadą w jego czczeniu – prawdziwa miłość do niego oznacza podążanie za jego naukami, które wzywały do czci jedynego Boga.