سورت مريم — آیت 29

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ: مریم علیها السلام خپل زوی عیسی علیه السلام ته اشاره وکړه.
• الْمَهْدِ: هغه ځای چې ماشوم په کې اچول کیږي، یعنې ګهواره یا د مور غېږه.
• صَبِيًّا: کوچنی ماشوم چې لا د شیدو څښلو په عمر کې وي.

د آیت تفسیر:

کله چې قوم د مریم علیها السلام څخه د عیسی علیه السلام د زیږون په اړه پوښتنه وکړه او هغه یې ملامته کړه، نو مریم علیها السلام د خپل زوی عیسی علیه السلام په لور اشاره وکړه، لکه چې ویل یې غوښتل: له دې ماشوم څخه پوښتنه وکړئ، هغه به تاسو ته ځواب درکړي. خو قوم د هغې د دې اشارې څخه په تعجب او انکار سره وویل: مونږ څنګه له هغه چا سره خبرې وکړو چې لا په ګهواره کې پروت کوچنی ماشوم دی؟ دوی دا خبره د استهزا او ناباورۍ په توګه وکړه، ځکه چې دوی نه پوهېدل چې عیسی علیه السلام د الله تعالی له معجزو څخه دی او الله تعالی به هغه په ماشومتوب کې خبرې وکړي. دوی فکر کاوه چې مریم علیها السلام د دوی مسخره کوي، نو په دې توګه یې ځواب ورکړ چې څنګه له یوه شیدو څښونکي ماشوم سره خبرې وشي؟ خو الله تعالی په همدې لحظه کې عیسی علیه السلام ته معجزه ورکړه او هغه یې په ژبه خبرې وکړې، لکه څنګه چې په راتلونکو آیتونو کې راغلي دي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د الله تعالی قدرت بې پایه دی؛ هغه کولی شي له هر چا سره په هر حالت کې خبرې وکړي، حتی له یوه ماشوم سره چې په ګهواره کې وي.
2. د الله تعالی په امر سره معجزې واقع کیږي او د هغه له حکم پرته هېڅ شی نشي کولی چې د طبیعي قوانینو خلاف عمل وکړي.
3. مریم علیها السلام په سختۍ کې د الله تعالی پر مرستې باور درلود او هغې ته یې اشاره وکړه، چې مونږ ته دا درس راکوي چې په هر حالت کې باید پر الله تعالی توکل وکړو.
4. دا آیت د عیسی علیه السلام د پیغمبرۍ یوه لویه نښه ده، چې د هغه د معجزې له لارې یې د الله تعالی قدرت خلکو ته ښکاره کړ.
5. په دې آیت کې د خلکو د تعجب او انکار په ځواب کې د الله تعالی حکمت ښکاري، چې هغه د خپلو بندګانو د هدایت لپاره هر ډول لارې کاروي، حتی هغه چې د عقل له پلوه ناممکن ښکاري.