Surat Maryam — Ayat 30

Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• عَبْدُ اللَّهِ : kawulane Allah, tegese ngakoni minangka abdine Gusti Allah.
• آتَانِيَ : paring marang aku, yaiku Allah paring kitab.
• الْكِتَابَ : kitab, yaiku Injil.
• وَجَعَلَنِي : lan Allah ndadekake aku.
• نَبِيًّا : nabi, yaiku wong kang dipilih Allah kanggo nampa wahyu.

Tafsir Ayat:

Ing ayat iki, Nabi Isa 'alaihissalam nalika isih bayi kang lagi nyusu ing pangkonane ibune, banjur ngomong kanthi cetha lan gamblang. Panjenengane ngandhakake: "Satemene aku iki kawulane Allah." Panjenengane ngakoni kanthi terang-terangan yen awake dhewe iku abdine Allah, dudu Gusti lan dudu anaké Gusti, supaya ora ana wong kang nyembah marang panjenengane. Sawise iku, panjenengane ngandhakake yen Allah wis paring kitab marang panjenengane, yaiku kitab Injil. Sanajan isih bayi, nanging panjenengane wis kaparingan kitab lan kaparingan akal kaya wong diwasa. Lan Allah uga ndadekake panjenengane dadi nabi, yaiku salah sijine nabi kang dipilih dening Allah kanggo nampa wahyu lan nuntun manungsa marang dalan kang bener. Ana uga kang ngandhakake yen tegese: Allah bakal paring kitab lan bakal ndadekake panjenengane dadi nabi nalika panjenengane wis diwasa.

Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

1. Ayat iki nuduhake kekuasaan Allah kang tanpa wates. Allah bisa ndadekake bayi cilik bisa ngomong kanthi cetha kanggo mbela ibune saka tuduhan ala. Iki ndadekake kita tambah yakin yen Allah iku Maha Kuwasa marang samubarang.
2. Nabi Isa 'alaihissalam menehi tuladha babagan andhap asor. Sanajan panjenengane iku nabi lan kaparingan mukjizat, nanging panjenengane tetep ngakoni minangka abdine Allah. Iki mulangake marang kita supaya ora sombong lan tansah ngakoni yen kita iku mung kawulane Allah.
3. Islam mulangake babagan tauhid, yaiku ngakoni yen mung Allah kang kudu disembah. Nabi Isa dhewe ngandhakake yen panjenengane iku abdine Allah, dudu Gusti kang disembah. Iki dadi bukti yen Islam iku agama kang ngutamakake kemurnian iman marang Allah.
4. Kabeh nikmat kang ana ing donya iki, kalebu kapinteran, kitab, lan kenabian, iku kabeh saka Allah. Ora ana kang bisa oleh nikmat kajaba saka kersane Allah. Mula kita kudu tansah syukur lan ngakoni yen kabeh iku saka Allah.
5. Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi tambah tresna marang Al-Qur'an lan Islam, amarga Al-Qur'an nyritakake kedadeyan-kedadeyan kang nggumunake lan mulangake kita babagan tauhid, andhap asor, lan syukur marang Allah.