Surah Al-Baqarah — Talata 114

Kahulugan ng mga Salita:

• Aẓlam – higit na mapang-api o higit na nagkasala.
• Manā‘a – pumigil o humadlang.
• Sa‘ā fī kharābihā – nagsikap at gumawa ng paraan upang wasakin o sirain ito.
• Khizyun – kahihiyan, pagkaaba, at pagdusta sa mundo.
• ‘Adhābun ‘aẓīm – matinding parusa sa Kabilang Buhay.

Interpretasyon ng Talata:

Walang sinumang higit na mapang-api at higit na nagkasala kaysa sa mga taong pumipigil sa pag-alaala sa pangalan ni Allah sa Kanyang mga masjid—gaya ng pagdarasal, pagbigkas ng Qur’an, at iba pang pagsamba—at nagsisikap pa na wasakin ang mga ito sa pamamagitan ng paggiba, pagsasara, o pagbabawal sa mga mananampalataya na pumasok at sumamba roon. Ang mga ganitong mapang-api ay hindi nararapat na makapasok sa mga masjid ni Allah maliban na lamang kung sila ay nasa takot at pangamba dahil sa kanilang ginawang kasamaan. Sa mundong ito, sila ay magkakaroon ng kahihiyan at pagkaaba sa harap ng mga mananampalataya, at sa Kabilang Buhay, sila ay naghihintay ng matinding parusa dahil sa kanilang paghadlang sa mga tao mula sa pag-alaala kay Allah.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang mga masjid ay mga tahanan ng Allah sa lupa; ang mga ito ay dapat pangalagaan, igalang, at punuin ng pag-alaala sa Kanya. Ang pagsira o pagpigil sa pagsamba sa mga ito ay isa sa pinakamabigat na kasalanan.
2. Ang sinumang humahadlang sa paglaganap ng kabutihan at pagsamba ay nagdadala ng matinding pananagutan sa harap ng Allah, kapwa sa mundo at sa Kabilang Buhay.
3. Ang tagumpay ng katotohanan ay tiyak; ang mga gumagawa ng masama ay magdurusa sa kahihiyan sa mundo at sa matinding parusa sa Kabilang Buhay.
4. Ang pagmamahal sa mga masjid at ang pagsisikap na mapanatili ang mga ito bilang lugar ng pag-alaala kay Allah ay tanda ng tunay na pananampalataya at daan tungo sa Kanyang kaluguran.