سورت بقره — آیت 120

د مهمو کلمو معناګانې:

• مِلَّتَهُمْ: د دوی دین او لار.
• هُدَى اللهِ: د الله هغه لارښوونه چې د اسلام په بڼه راغلې ده.
• أَهْوَاءَهُمْ: د دوی خواهشات او باطلې نظریې.
• وَلِيٌّ: ملګری او مددګار.
• نَصِيرٌ: مرسته کوونکی.

د آیت تفسیر:

الله تعالی خپل رسول کریم ﷺ ته خطاب کوي او ورته وایي: اې محترمه پیغمبره! ته باور وکړه چې یهودان او نصرانیان به له تا څخه هیڅکله راضي نه شي، تر هغه چې ته د دوی دین تعقیب کړې او خپل اسلامي دین پریږدې. دوی ستا سره د سولې او دوستۍ ادعا کوي، خو په حقیقت کې د دوی موخه دا ده چې ته د دوی په باطله لار ولاړ شې. نو ته دوی ته ووایه: بېشکه د الله هغه لارښوونه چې په اسلام کې ده، هماغه سمه او حقه لار ده، نه هغه څه چې دوی پرې دي. بیا الله تعالی خپل رسول او ټول امت ته خبرداری ورکوي: که چیرې ته د دوی د خواهشاتو پیروي وکړې، وروسته له هغه علم او حق چې تا ته راغلی دی، نو ته به د الله له عذاب څخه د ژغورلو لپاره نه څوک ملګری ولرې او نه څوک مرسته کوونکی. دا خطاب که څه هم په ظاهره رسول الله ﷺ ته دی، خو په حقیقت کې د ټول امت لپاره درس او نصیحت دی چې د حق له لارې انحراف ونه کړي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د یهودانو او نصرانیانو رضایت د مسلمانانو د ایمان د کمزورتیا او د دوی د باطل دین د منلو سره تړلی دی، نو مسلمانان باید د دوی د رضایت په تمه خپل دین ته زیان ونه رسوي.
2. اسلام یوازینی حقه دین دی او د الله تعالی هدایت هماغه دی چې په قرآن او سنت کې راغلی دی؛ له همدې امله باید پر خپل دین ویاړ وکړو او له نورو باطلو دینونو څخه ځان وساتو.
3. د باطل پیروي، که څه هم د ځینو ظاهري ګټو سره مل وي، د الله له مرستې او ملاتړ څخه محروموي؛ نو مسلمان باید تل د حق په لاره ثابت قدم وي.
4. دا آیت مسلمانانو ته دا درس ورکوي چې د دښمنانو له چاپېریال او فشارونو سره سره، باید خپل دین ته وفادار پاتې شي او د الله تعالی پر مرستې باور ولري، ځکه چې هغه د خپلو بندګانو ساتونکی او مددګار دی.