بقرہ سۈرىسى — ئايەت 120

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• تَرْضَىٰ: رازى بولماق، خۇشال بولماق.
• مِلَّة: دىن، يول، مەزھەپ.
• هُدَى: ھىدايەت، توغرا يول.
• أَهْوَاء: نەپسى-ھاۋالار، بۇزۇق ئارزۇ-ئىستەكلەر (بۇ يەردە ئۇلارنىڭ بۇزۇق ئېتىقادلىرى ۋە يوللىرى كۆزدە تۇتۇلغان).
• وَلِيّ: ياردەمچى، ھىمايە قىلغۇچى، ئىگە-قاراۋۇل.
• نَصِير: ياردەم بەرگۈچى، مەدەت قىلغۇچى.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەرئەلەيھىسسالام! يەھۇدىلار ۋە ناسارالار سىزدىن ھەرگىز رازى بولمايدۇ، ھەتتا سىز ئۇلارنىڭ دىنىغا ئەگەشمىگۈچە. ئۇلارنىڭ مەقسىتى ھەقىقەتەن ھەقنى تونۇش ئەمەس، بەلكى سىزنى ئىسلامدىن قايتۇرۇپ، ئۇلارنىڭ بۇزۇق يولىغا باشلاش. ئۇلار سىز بىلەن تىنچلىق ئورناتسىڭىزمۇ، يەنىلا رازى بولمايدۇ؛ ئۇلارنىڭ تەلىپى پەقەت باھانە، ئۇلار سىزنىڭ ئۇلارنىڭ دىنىغا كىرىشىڭىزنىلا كۈتىدۇ.

ئۇلارغا ئېيتىڭ: ئاللاھنىڭ ھىدايىتى — ئىسلام دىنى — ھەقىقىي توغرا يولدۇر، ئۇنىڭدىن باشقا ھەقىقىي ھىدايەت يوق. ئۇلارنىڭ قولىدىكى نەرسە پەقەت بۇزۇق ئارزۇ ۋە باتىل ئېتىقادلاردۇر.

ئەگەر سىزگە ئاللاھ تەرىپىدىن ئېنىق ئىلىم ۋە پاك ۋەھىي كەلگەندىن كېيىن، سىز ياكى سىزنىڭ ئۈممىتىڭىزدىن بىرى ئۇلارنىڭ نەپسى-ھاۋالىرىغا ئەگىشىپ كەتسە، ئۇنداقتا ئاللاھنىڭ ئازابىدىن سىزنى قوغدايدىغان ھېچقانداق دوست ۋە ياردەمچى تاپالمايسىز. بۇ ئايەت پەيغەمبەرئەلەيھىسسالامغا خىتاب قىلىنغان بولسىمۇ، ئۇنىڭ مەزمۇنى پۈتۈن ئۈممەتكە قارىتىلغان ئاگاھلاندۇرۇشتۇر: ھەقنى تاشلاپ باتىلغا ئەگىشىشنىڭ ئاقىۋىتى ئىنتايىن خەتەرلىكتۇر.

3) ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• ئىسلام دىنى ھەقىقىي ھىدايەت بولۇپ، ئۇنىڭدىن باشقا يوللار كىشىنى ھەقىقىي نىجاتلىققا ئېلىپ بارالمايدۇ. بۇ ئايەت مۇسۇلماننى ئۆز دىنىغا تېخىمۇ مەھكەم ئېتىقاد قىلىشقا ۋە ئۇنىڭ قەدرىنى بىلىشكە تەرغىب قىلىدۇ.
• ئاللاھ تائالا پەيغەمبىرىنى ۋە مۇئمىنلەرنى باشقىلارنىڭ رازىلىقىنى ئىزدەش ئۈچۈن ئۆز دىنىدىن ۋاز كەچمەسلىككە ئاگاھلاندۇرىدۇ. بۇ ئايەت مۇسۇلمانغا: سەن پەقەت ئاللاھنىڭ رازىلىقىنى ئىزدىگىن، باشقىلارنىڭ رازىلىقى ئۈچۈن ھەقنى تاشلىمىغىن، دەپ ئۆگىتىدۇ.
• ئىلىم كەلگەندىن كېيىن باتىلغا ئەگىشىش ئىنتايىن چوڭ خاتالىق ئىكەنلىكى، ھەمدە ئۇنىڭ ئاقىۋىتىنىڭ ئاللاھنىڭ ياردىمىدىن مەھرۇم قېلىش ئىكەنلىكى بىلدۈرۈلگەن. بۇ مۇسۇلماننى ھەر ۋاقىت ھەق يولىدا مۇستەھكەم تۇرۇشقا، شүبھە ۋە بۇزۇق ئېتىقادلاردىن يىراق بولۇشقا تەرغىب قىلىدۇ.
• ئاللاھ تائالا مۇئمىنلەرگە ھەقىقىي ياردەمچى ۋە ھىمايە قىلغۇچى پەقەت ئۆزى ئىكەنلىكىنى ئەسكەرتىدۇ. بۇ ئايەت مۇسۇلماننىڭ قەلبىگە ئاللاھقا بولغان تەۋەككۈل ۋە ئىشەنچنى كۈچەيتىدۇ، ئۇنىڭغا ھەر قانداق قىيىنچىلىق ۋە بېسىم ئالدىدا ئاللاھنىڭ ياردىمىگە سۈيىنىش روھىنى بېغىشلايدۇ.