ซูเราะฮฺ อัล-บะกอเราะห์ — อายะฮฺ 165

ความหมายของคำสำคัญในโองการ:

• อันดาด (أنداد) หมายถึง สิ่งที่ถูกเทียบเคียงหรือตั้งเป็นภาคีกับอัลลอฮ์ เช่น รูปปั้น เจว็ด หรือบุคคลที่ถูกเคารพบูชาเสมอเหมือนพระเจ้า
• ยะตัคอิซ (يتخذ) หมายถึง การยึดถือหรือเลือกเอาสิ่งหนึ่งมาเป็นที่พึ่งพิง
• กะฮุบบิลลาฮ์ (كحُبِّ الله) หมายถึง การรักเช่นเดียวกับที่รักอัลลอฮ์ หรือการให้ความรักในระดับเดียวกันกับความรักต่ออัลลอฮ์

คำอธิบายโองการ:

แม้จะมีหลักฐานอันชัดเจนมากมายที่บ่งชี้ถึงพระเจ้าองค์เดียว แต่ก็ยังมีมนุษย์บางกลุ่มที่ตั้งภาคีอื่นเทียบเคียงกับอัลลอฮ์ โดยพวกเขาเลือกยึดถือเจว็ด รูปปั้น หรือบุคคลบางคนเป็นที่พึ่งพิง และมอบความรัก ความเคารพยกย่อง และการเชื่อฟังให้แก่สิ่งเหล่านั้นในระดับเดียวกับที่ควรมีต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว

ในขณะที่บรรดาผู้ศรัทธานั้นมีความรักต่ออัลลอฮ์อย่างลึกซึ้งและเข้มข้นยิ่งกว่าความรักของพวกตั้งภาคีที่มีต่อเจว็ดของพวกเขาเสียอีก เพราะผู้ศรัทธามอบความรักทั้งมวลอย่างบริสุทธิ์ใจแด่อัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ไม่มีการแบ่งปันความรักนั้นให้แก่สิ่งอื่นใด ในขณะที่พวกตั้งภาคีนั้นกลับแบ่งความรักของตนให้แก่สิ่งอื่นร่วมกับอัลลอฮ์

และหากบรรดาผู้ที่อธรรมต่อตนเองด้วยการตั้งภาคีนั้นได้เห็นสภาพอันน่าสะพรึงกลัวในวันกิยามะฮ์ เมื่อพวกเขากำลังเผชิญหน้ากับการลงโทษอันแสนสาหัส พวกเขาก็จะตระหนักได้อย่างแน่ชัดว่า อำนาจและพลังทั้งมวลนั้นเป็นของอัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว และอัลลอฮ์นั้นทรงลงโทษอย่างแสนสาหัสยิ่งต่อผู้ที่ฝ่าฝืนพระองค์ พวกเขาจะได้รู้ว่าสิ่งที่พวกเขาบูชามานั้นไม่อาจช่วยเหลือพวกเขาได้แม้แต่น้อย

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับจากโองการนี้:

1. ความรักที่แท้จริงต่ออัลลอฮ์ คือการมอบความรักอย่างบริสุทธิ์ใจ ไม่มีการแบ่งปันให้แก่สิ่งอื่นใด และความรักนี้เองที่จะนำพาผู้ศรัทธาไปสู่ความสุขในทั้งสองโลก
2. การตั้งภาคีเป็นบาปอันยิ่งใหญ่ ที่ทำให้การงานทั้งหลายสูญเปล่า และนำไปสู่การลงโทษอันแสนสาหัสในวันปรโลก
3. อำนาจทั้งมวลเป็นของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ไม่มีสิ่งใดในจักรวาลนี้ที่จะมีอำนาจหรือสามารถช่วยเหลือใครได้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากพระองค์ ดังนั้นการยึดมั่นต่อพระองค์จึงเป็นหนทางแห่งความปลอดภัยเพียงหนทางเดียว
4. ความรักของมนุษย์ต่ออัลลอฮ์ ควรเพิ่มพูนอยู่เสมอ เพราะยิ่งเรารู้จักพระองค์มากเท่าไร เราก็จะยิ่งรักพระองค์มากขึ้นเท่านั้น และความรักนี้จะผลักดันให้เราปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ด้วยความเต็มใจ
5. การตระหนักถึงวันปรโลก เป็นแรงผลักดันสำคัญที่ทำให้มนุษย์ละเว้นจากการทำชั่ว และเร่งรีบในการทำความดี เพราะผู้ที่มีความศรัทธาอย่างแท้จริงจะดำเนินชีวิตด้วยความระมัดระวังและหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์เสมอ