ซูเราะฮฺ อัล-บะกอเราะห์ — อายะฮฺ 166

ความหมายของคำสำคัญ:

• ตะบัรเราะอ์ (تبرأ) หมายถึง การปลีกตัวออกห่าง การตัดสัมพันธ์ การประกาศไม่เกี่ยวข้อง
• อัล-อัสบาบ (الأسباب) หมายถึง สายสัมพันธ์และความเชื่อมโยงต่าง ๆ ที่เคยมีระหว่างกันในโลกดุนยา เช่น เครือญาติ มิตรภาพ การเป็นผู้นำและผู้ตาม หรือศาสนาเดียวกัน

คำอธิบายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพอันน่าสะพรึงกลัวในวันกิยามะฮ์ เมื่อบรรดาผู้นำที่ถูกปฏิบัติตามในทางหลงผิด (เช่น หัวหน้าเผ่า นักปราชญ์ที่บิดเบือน หรือผู้ที่ถูกตั้งเป็นภาคีร่วมกับอัลลอฮ์) จะประกาศตัดสัมพันธ์อย่างสิ้นเชิงจากบรรดาผู้ที่ตามพวกเขา เมื่อพวกเขาได้เห็นกับตาของตนเองถึงการลงโทษอันแสนสาหัสที่กำลังรออยู่

ในขณะนั้น สายสัมพันธ์ทุกชนิดที่เคยผูกพันกันในโลกดุนยา ไม่ว่าจะเป็นสายเลือด เครือญาติ มิตรภาพ การให้การสนับสนุน หรือแม้แต่ความสัมพันธ์ระหว่างผู้นำกับผู้ตาม จะถูกตัดขาดอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นศัตรูกันแทนที่จะเป็นมิตร ต่างคนต่างหนีกัน และไม่มีใครสามารถช่วยเหลือใครได้อีกต่อไป ผู้นำเหล่านั้นจะปฏิเสธความรับผิดชอบต่อผู้ตาม และผู้ตามก็ไม่อาจเรียกร้องอะไรจากผู้นำได้ ทุกคนจะหมกมุ่นอยู่กับชะตากรรมของตนเองเท่านั้น

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความจริงของวันกิยามะฮ์ — วันนั้นทุกความสัมพันธ์ทางโลกจะไร้ค่า ไม่มีบิดามารดา บุตรหลาน หรือผู้นำคนใดสามารถช่วยเหลือเราได้ การเตรียมตัวด้วยการงานที่ดีเท่านั้นที่จะเป็นเพื่อนเราในวันนั้น
2. การเลือกผู้นำและแบบอย่างที่ถูกต้อง — เราต้องตระหนักว่าผู้นำที่เราปฏิบัติตามในโลกนี้ จะเป็นเพื่อนหรือศัตรูของเราในวันปรโลก ดังนั้นจงเลือกเดินตามรอยของศาสนทูตและบรรดาผู้ทรงธรรมเท่านั้น
3. การไม่หลงเชื่อผู้คนเพียงเพราะตำแหน่งหรือชื่อเสียง — การปฏิบัติตามผู้คนโดยไม่ตรวจสอบว่าสิ่งที่พวกเขาสั่งสอนนั้นตรงกับคำสอนของอัลลอฮ์และรอซูลหรือไม่ อาจนำไปสู่ความหายนะในวันอาคิเราะฮ์
4. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ — ทุกคนจะถูกตัดสินตามการงานของตนเอง ผู้นำจะถูกลงโทษเพราะการชักนำผู้อื่นให้หลงผิด และผู้ตามก็จะถูกลงโทษเพราะการเลือกปฏิบัติตามโดยไม่ใช้สติปัญญาไตร่ตรอง
5. การเร่งกลับตัวก่อนสายเกินไป — ขณะที่เรายังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ เรายังมีโอกาสที่จะแก้ไข กลับตัว และแสวงหาความโปรดปรานจากอัลลอฮ์ ก่อนที่วันนั้นจะมาถึงซึ่งการตัดสัมพันธ์และการเสียใจจะไม่มีประโยชน์อีกต่อไป