سورت بقره — آیت 167

(۱) د کلمو معناګانې:

• کَرَّةً: بېرته راګرځېدل، دنیا ته بېرته تګ
• فَنَتَبَرَّأَ: چې موږ له هغوی څخه بېزاره شو، له هغوی څخه لاس واخلو
• حَسَرَاتٍ: پښېمانۍ، افسوسونه (د حسرت جمع)

(۲) د آیت تفسیر:

کله چې د قیامت په ورځ مشرکان او کافرانو خپل متبعین (پیروان) ویني چې دوی په ګمراهۍ کې اچولي دي، نو هغه کمزوري پیروان به وايي: "ای کاش چې موږ ته یو ځل بېرته دنیا ته تلل ممکن وای، نو موږ به له دغو مشرانو او رهبرانو څخه په ښکاره توګه بېزاره شوو، لکه څنګه چې دوی نن له موږ څخه بېزاره شوي دي." خو دا خبره به د هغوی لپاره بې ګټې وي، ځکه چې الله تعالی به هغوی ته د دوی ټول هغه عملونه وښيي چې په دنیا کې یې کړي وو، خو اوس به د هغوی لپاره د حسرت او پښېمانۍ سبب ګرځي. دوی به ویني چې څنګه یې د خپلو مشرانو په تعقیب کولو سره خپل ځانونه د جهنم په اور کې اچولي دي. دوی به له دې چارې ډېر خفه او پښېمانه وي، خو دا پښېماني به د هغوی لپاره هېڅ ګټه نه لري، او دوی به هیڅکله له دوزخ څخه نه وځي.

(۳) دعوتي اړخ:

دا آیت مونږ ته ډېر مهم درس راکوي چې په دنیا کې باید له عقل او بصیرت څخه کار واخلو او د هغو خلکو پیروي ونه کړو چې مونږ له الله تعالی څخه لرې کوي. مونږ باید تل د قرآن او سنت پیروي وکړو، ځکه چې دا زمونږ لپاره تر ټولو غوره لارښود دی. لکه څنګه چې دا آیت ښیي، په قیامت کې به بېزاره کېدل او پښېماني هېڅ ګټه نه لري. نو راځئ چې نن همدا اوس له الله تعالی سره توبه وکړو او د هغه په رضا باندې عمل وکړو، تر څو د دغو حسرتونو څخه وژغورل شو. الله تعالی ډېر مهربان او بخښونکی دی، هغه ته رجوع وکړو مخکې له دې چې مرګ راشي او پښېماني ګټه ونه کړي.