Surah Al-Baqarah — Aya 167

Ma’anonin Kalmomi:

• Karra: Komawa zuwa duniya.
• NataBARRA’u: Mu fita daga gare su, mu nuna rashin alaƙarmu da su.
• Hasaraat: Nadama da baƙin ciki mai tsanani.

Tafsiri:

A ranar kiyama, waɗanda suka bi shugabanninsu na ƙarya, da suka yi musu biyayya a kan ɓata, za su ce da baƙin ciki: “Da a ce muna da damar komawa duniya, da mun fito daga gare su, mun nuna rashin alaƙarmu da su, kamar yadda suka fito daga gare mu a yau, suka nuna rashin alaƙarsu da mu.” Amma wannan buri ba zai taɓa samuwa ba.

Kamar yadda Allah ya nuna musu azabar sa mai tsanani a ranar kiyama, haka kuma zai nuna musu ayyukansu da suka aikata a duniya, waɗanda suka yi imani da su na cewa za su amfane su, amma ba su amfane su ba, sai suka zama nadama da baƙin ciki a kansu, domin sun ga cewa ayyukansu ba su da amfani a gare su. Kuma ba za su iya fita daga wutar jahannama ba har abada, domin sun mutu a kan kafirci da ɓata.

Fa’idojin da ake samu daga wannan aya:

1. Nuna cewa bin shugabanni na ƙarya ba zai amfana mabiya ba a ranar kiyama, kuma shugabannin za su barranta daga mabiyansu, kamar yadda mabiyan za su barranta daga gare su.
2. Ayyukan da mutum ya yi a duniya, idan ba su kasance bisa ga imani da aiki na ƙwarai ba, za su zama nadama a kansa a lahira.
3. Tsananin azabar wuta da cewa masu kafirci ba za su fita daga cikinta ba har abada, wanda hakan ke nuna wa mutane muhimmancin yin imani da aiki na gaskiya kafin mutuwa.
4. A cikin aya akwai gargaɗi ga al’umma da su yi hattara daga bin mutane a kan ɓata, kuma su yi tunani a kan sakamakon da zai biyo bayan hakan a lahira.