Surja El-Bekare — Ajet 167

Kuptimet e fjalëve:

• Kerreten (كَرَّةً): kthim përsëri në jetën e dynjasë.
• Neteberra (فَنَتَبَرَّأَ): të shkëputemi e të mohojmë lidhjen me ta.
• Heseratin (حَسَرَاتٍ): pendime e hidhërime të mëdha, shumësi i fjalës "hasret" (pendim i thellë).

Tefsiri i Ajetit:

Kur udhëheqësit e jobesimtarëve, të cilët i quanin veten prijës dhe shembuj, shohin zjarrin dhe dënimin e ashpër, ata shkëputen nga pasuesit e tyre dhe mohojnë çdo lidhje me ta. Atëherë pasuesit e tyre, duke parë këtë situatë të dëshpëruar, thonë me keqardhje: "Ah, sikur të kishim një mundësi të ktheheshim në dynja, do të shkëputeshim nga këta prijës dhe do të mohonim çdo lidhje me ta, ashtu siç ata tani po mohojnë lidhjen me ne!" Por kjo dëshirë është e kotë dhe e pamundur.

Allahu i Lartësuar ua tregon atyre veprat e tyre të këqija dhe rrugën e gabuar që ndoqën, duke ua kthyer ato në pendim e hidhërim të madh, sepse e kuptojnë se kanë humbur çdo gjë dhe se nuk ka shpëtim për ta. Ata mbeten përgjithmonë në zjarr dhe nuk kanë asnjë rrugëdalje prej tij, sepse e merituan këtë me veprat e tyre të liga dhe me ndjekjen e verbër të udhëheqësve të humbur.

Mësimet dhe dobitë nga ajeti:

1. Njeriu duhet të jetë i pavarur në mendim dhe të mos ndjekë verbërisht askënd në çështjet e fesë, sepse në Ditën e Gjykimit secili do të përgjigjet vetë për veprat e veta.
2. Pendimi duhet bërë në kohën e duhur, në dynja, para se të vijë momenti kur pendimi nuk pranohet më.
3. Udhëheqësit e rrugës së gabuar do të braktisin pasuesit e tyre në momentin më kritik, prandaj njeriu duhet të zgjedhë udhëheqës të drejtë që e çojnë drejt mirësisë.
4. Veprat e këqija kthehen në pendim e hidhërim për ata që i kryejnë, ndërsa veprat e mira kthehen në gëzim e shpërblim.
5. Xhehennemi është vendbanim i përhershëm për jobesimtarët, dhe asnjë ndërmjetësim apo mundësi shpëtimi nuk ekziston për ta pasi të hyjnë në të.