Baqara surasi — Oyat 167

Kalimalarning ma'nolari:

• Karra – dunyoga qaytish, qaytish imkoniyati.
• Nabarra'u – bezor bo'lishimiz, aloqani uzishimiz.
• Hasrat – qattiq afsus-nadomat, pushaymonlik.

Tafsir:

Qiyomat kunida, do'zax azobini ko'rgach, o'sha kufr yo'lidagi oddiy ergashuvchilar o'zlarining boshliqlari va yetakchilaridan yuz o'girib, ularni la'natlab, shunday deydilar: "Qaniydi, bizga dunyoga bir marta qaytish imkoniyati berilsa edi! U holda biz ham ulardan butunlay voz kechgan bo'lardik, xuddi ularning bugun bizdan yuz o'girganlari kabi. Biz ularning so'zlariga quloq solib, ularning yo'lidan ergashganimizga pushaymonmiz".

Alloh taolo ularga dunyoda qilgan yomon amallarini, ularning oqibatini shunday ko'rsatadiki, bu ular uchun faqat hasrat-nadomat va qayg'u bo'ladi. Chunki ular o'sha amallar evaziga hech qanday foyda ko'rmaydilar, faqat azob-uqubatga duchor bo'ladilar. Ular do'zaxdan hech qachon chiqa olmaydilar, chunki ular kufr va gunohda o'lib, Allohning rahmatidan mahrum bo'lganlardir.

Oyatdan olinadigan saboqlar:

1. Dunyoda ergashuvchilar va yetakchilar o'rtasidagi munosabatlar faqat dunyo hayoti bilan chegaralangan. Qiyomat kunida esa ular o'zaro bir-birlaridan bezor bo'lib, bir-birlarini ayblaydilar. Demak, inson faqat haqiqatga ergashishi kerak, kimning gapiga quloq solayotganini yaxshilab o'ylab ko'rmog'i lozim.
2. Qiyomat kunida har bir inson o'z amallarining natijasini ko'radi. Yaxshi amal qilganlar bundan xursand bo'lsa, yomon amal qilganlar hasrat-nadomatga tushadi. Shuning uchun bugun, imkon bor ekan, har bir ishimizni o'ylab, Alloh roziligi uchun qilishimiz kerak.
3. Do'zax azobi abadiydir va undan qutulishning iloji yo'q. Bu esa bizni ogohlantiradiki, gunoh va kufr yo'lidan qaytishga shoshilishimiz, tavba qilib, to'g'ri yo'lga qaytishimiz zarur. Allohning rahmati keng, lekin o'lim kelishidan oldin tavba qilish kerak.
4. Bu oyat musulmon kishiga dunyoda to'g'ri yo'lni tanlashda dono bo'lishni, ommaga ergashib ketmasdan, aql va vijdon bilan ish tutishni o'rgatadi. Zero, Qiyomat kuni hech kim boshqaning gunohini o'z zimmasiga olmaydi.