Bəqərə surəsi — Ayə 167

Kəlmələrin mənaları:

• Kərrə – dünyaya qayıdış, bir daha geri dönmə.
• Nətəbərra – onlardan uzaqlaşarıq, onlarla əlaqəmizi kəsərik.
• Həsərat – peşmançılıqlar, dərin təəssüflər, əldən çıxmış fürsətlərə görə yanğı.

Təfsir:

O gün, Qiyamət günündə, cəhənnəm əhlinin başçıları ilə onlara tabe olanlar arasında dəhşətli bir üz-üzə gəlmə baş verəcək. Tabe olan zəiflər, dünyada ikən özlərinə rəhbər seçdikləri, sözlərinə qulaq asdıqları o azğın başçıları görəcəklər. Onların bu gün özlərindən uzaqlaşdıqlarını, onları tənha qoyduqlarını müşahidə edəcəklər. O anda dərin bir peşmançılıq və arzu onları bürüyəcək: “Kaş ki, bir daha dünyaya qayıda biləydik! O zaman biz də onlardan uzaqlaşar, onların bizdən uzaqlaşdıqları kimi onlardan ikrah edər, onlarla bütün əlaqələrimizi kəsərdik. Onların yalan vədlərinə, aldadıcı sözlərinə bir daha qulaq asmazdıq!”

Lakin bu arzu, bu peşmançılıq onlara heç bir fayda verməyəcək. Allah-Taala onlara öz əməllərini elə bir şəkildə göstərəcək ki, bu, onlar üçün ancaq həsrət və peşmançılıq mənbəyinə çevriləcək. Çünki onlar dünyada ikən batil işlər görmüş, haqqı tərk etmiş, nəfslərinin istəklərinə uymuşdular. İndi isə o əməllərin aqibətini görüb yanacaq, ancaq iş işdən keçmiş olacaq. Onlar üçün heç bir çıxış yolu yoxdur. Onlar əbədi olaraq cəhənnəm odunda qalacaqlar, oradan heç vaxt çıxa bilməyəcəklər.

Bu ayə bizə xəbərdarlıq edir ki, bu gün dünyada ikən ağıllı olmalı, haqqı batildən ayırd etməli, öz əməllərimizi Allahın razılığına uyğun qurmalıyıq. Çünki Qiyamət günü peşmançılıq heç kəsə fayda verməyəcək. Bu gün tövbə qapısı açıqdır, bu gün qayıdış mümkündür. Gəlin bu fürsəti dəyərləndirək, özümüzü o dəhşətli günün həsrət və peşmançılığından qoruyaq. Allahın rəhməti genişdir, O, tövbə edən bəndələrini sevir. Gəlin Ona üz tutaq, Onun kitabına və Rəsulunun (sallallahu aleyhi və səlləm) yoluna tabe olaq ki, o gün bizə yazıq olmasın, əksinə, sevinc və səadət nəsib olsun.