Surja El-Bekare — Ajet 172

Kuptimet e fjalëve:

• Tajjibat (طَيِّبَات): ushqimet e lejuara (hallall), të pastra dhe të këndshme.
• Rezeku (رَزَقْنَاكُمْ): dhurata dhe begatitë që Allahu ua ka dhënë.
• Shukri (وَاشْكُرُوا): falënderimi i Allahut me zemër, gjuhë dhe vepra.

Tefsiri i Ajetit:

O besimtarë që besuat në Allahun dhe e ndoqët të Dërguarin e Tij! Hani nga ushqimet e lejuara, të pastra dhe të këndshme që Ne ua kemi dhënë si begati, dhe mos u bëni si jobesimtarët që i ndalojnë vetes gjërat e lejuara dhe i lejojnë të ndaluarat. Falënderoni Allahun për dhuntitë e Tij të mëdha – me zemër, me gjuhë dhe me gjymtyrë – duke iu bindur Atij dhe duke u larguar nga mosbindja. Nëse vërtet e adhuroni vetëm Atë, pa i shoqëruar asgjë, atëherë tregoni falënderim ndaj Tij, sepse adhurimi i vërtetë kërkon mirënjohje për dhuratat e Tij. Kush e adhuron Allahun sinqerisht, ai i përdor dhuntitë e Tij në atë që e kënaq Atë dhe i falënderon për to.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ushqimi i lejuar dhe i pastër është burim force për adhurim dhe bindje ndaj Allahut, prandaj muslimani duhet të kujdeset për hallallin në ushqimin e tij.
2. Falënderimi i Allahut është shenjë e adhurimit të vërtetë; kush e adhuron Allahun sinqerisht, nuk mund të jetë mosmirënjohës ndaj dhuntive të Tij.
3. Islami është fe e ekuilibrit: nuk i ndalon të mirat dhe të këndshmet, por i lejon ato brenda kufijve të lejuar, duke i larguar njerëzit nga ekstremizmi dhe nga ndjekja e dëshirave të ndaluara.
4. Mirënjohja ndaj Allahut i shton begatitë dhe e afron robin te Zoti i tij, duke e bërë jetën e tij të mbushur me qetësi dhe kënaqësi shpirtërore.