Сураи Аль-Бакара — Оят 174

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• يَكْتُمُونَ: пинҳон мекунанд, пӯшида медоранд.
• مَا أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتَابِ: он чизе ки Худованд аз китобҳои осмонӣ нозил кардааст.
• يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا: ба ивази он баҳои ночиз мегиранд.
• مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ: дар шикамҳои худ ҷуз оташ намехӯранд.
• وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ: ва Худованд бо онҳо сухан намегӯяд.
• وَلَا يُزَكِّيهِمْ: ва онҳоро пок намегардонад.
• عَذَابٌ أَلِيمٌ: азоби дардовар.

1. Тафсири оят:

Ҳамоно касоне ки он чиро Худованд аз китобҳои осмонӣ нозил кардааст — аз қабили сифат ва нишонаҳои паёмбар Муҳаммад (с) ва дигар ҳақоиқи равшан — пинҳон медоранд ва ба ивази ин пинҳонкорӣ баҳои ночиз аз молу мансаби дунё мегиранд, онҳо дар ҳақиқат дар шикамҳои худ ҷуз оташи ҷаҳаннам чизе намехӯранд. Рӯзи қиёмат Худованд бо онҳо ба гуфтори некӯ сухан намегӯяд, балки бо сарзаниш ва хашм мухотаб месозад, ва онҳоро аз гуноҳу куфрашон пок намегардонад ва ситоиш намекунад, ва барои онҳо азоби дардовар омода аст.

1. Фавоиди оят:

• Ин оят моро огоҳ месозад, ки пинҳон кардани ҳақ — хусусан ҳақоиқи динӣ ва донишҳои осмонӣ — гуноҳи бузург аст ва ба ҳалокат мерасонад.
• Моли дунё ва мансаби ночиз набояд сабаби фаромӯш кардани ҳақ ва хомӯш мондан дар баробари он гардад.
• Худованд дар рӯзи қиёмат бо аҳли куфру пинҳонкории ҳақ сухани некӯ намегӯяд ва онҳоро пок намесозад; ин нишони хашми Худованд бар онҳост.
• Ин оят моро ба сӯи ростқавлӣ, ошкоро гуфтани ҳақ ва амонатдорӣ дар дониш ҳидоят мекунад.
• Ҳар кас ба андозаи амали худ ҷазо мебинад; агар касе барои баҳои ночиз ҳақро пинҳон кунад, сазои он оташи дӯзах аст.
• Ин оят боиси тарғиб ба сӯи омӯхтани Қуръон ва амал кардан ба он мегардад, зеро Қуръон роҳнамои равшан ба сӯи ҳақ ва наҷот аст.