Σούρα Αλ-Μπακάρα — Στίχος 176

Στ’ αλήθεια, αυτοί που αποκρύπτουν ό,τι έστειλε ο Αλλάχ από το Βιβλίο (και την αλήθεια και τις περιγραφές του Μωχάμμαντ) και το ανταλλάζουν για μικρό τίμημα – αυτοί δεν καταναλώνουν στην κοιλιά τους παρά μόνον το Πυρ. Και ο Αλλάχ δεν θα τους μιλήσει την Ημέρα της Ανάστασης, ούτε θα τους εξαγνίσει. Και θα λάβουν ένα επώδυνο μαρτύριο.

Είναι εκείνοι που αντάλλαξαν την καθοδήγηση με την πλάνη και τη συγχώρεση με την τιμωρία. Πόσο τολμηροί είναι αυτοί για (να κάνουν τις κακές πράξεις που θα τους ωθήσουν σε αυτή) τη Φωτιά!

Ευσέβεια δεν είναι να στρέφετε το πρόσωπό σας (κατά την προσευχή) προς Ανατολάς ή προς Δυσμάς, αλλά η (αληθινή) ευσέβεια είναι εκείνου που πιστεύει στον Αλλάχ, στην Έσχατη Ημέρα, στους Αγγέλους, στα (Θεία) Βιβλία και στους προφήτες, και δίνει από την περιουσία του, παρά την αγάπη του (για την περιουσία του), στους συγγενείς, στα ορφανά, στους άπορους, στους οδοιπόρους, στους επαίτες και για την απελευθέρωση των σκλάβων και των αιχμαλώτων, και τελεί τις προσευχές και δίνει τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη), και εκείνων που όταν κάνουν μια συμφωνία την εκπληρώνουν, και εκείνων που είναι υπομονετικοί σε περίοδο φτώχειας, ασθένειας και σε καιρό πολέμου (κατά τη διάρκεια των μαχών). Αυτοί είναι οι ειλικρινείς (στην πίστη τους) και αυτοί είναι οι ευσεβείς (που φυλλάσονται από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της τήρησης των εντολών Του).

Ω, σεις που πιστεύετε! Ο Αλ-Κισάς (ο νόμος της ισότητας μεταξύ του εγκλήματος και της ποινής -οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος-) έχει οριστεί για σας σε υποθέσεις φόνου εκ προθέσεως: ο ελεύθερος αντί του ελευθέρου, ο δούλος αντί του δούλου, και η γυναίκα αντί της γυναίκας (δηλ. πρέπει να σκοτώσουν τον συγκεκριμένο δολοφόνο και όχι κάποιον άλλον. Όπως στην προ-Ισλαμική εποχή όταν ένας άντρας σκοτωνόταν, η φυλή του έλεγε, ‘Ένας άντρας από εμάς ισοδυναμεί με τρείς από εσάς, και ένας δούλος από εμάς ισοδυναμεί με έναν ευγενή από εσάς και μια γυναίκα από εμάς ισοδυναμεί με έναν άντρα από εσάς.’). Μα αν ο δολοφόνος συγχωρεθεί από τον αδελφό του (δηλ. από τον επικεφαλής της οικογένειας του φονευθέντος, -και αναφέρθηκε εδώ ως αδελφός ως υπενθύμιση ότι είναι αδέλφια στο Ισλάμ και όχι εχθροί-), με αντάλλαγμα φόρο αίματος, τότε ας το ζητήσει (ο επικεφαλής της οικογένειας) με τον καλύτερο τρόπο (χωρίς να βλάψει τον δολοφόνο), και (ο δολοφόνος) θα πρέπει να τον πληρώσει με τον καλύτερο τρόπο (χωρίς αναβολή ή μείωση). Αυτή είναι ανακούφιση και έλεος από τον Κύριό σας. Έτσι, μετά απ' αυτό όποιος παραβαίνει τα όρια (δηλαδή σκοτώσει τον δολοφόνο αφού εισπράξει το φόρο αίματος), θα έχει ένα οδυνηρό μαρτύριο.