سوره بقره — آیه 176

معانی کلمات:

• شِقاق: دشمنی، ناسازگاری و جدایی از حق.
• بعید: دور از راه راست و هدایت.

تفسیر آیه:

این عذاب و کیفر که برای کتمانکنندگان حق بیان شد، به این دلیل است که خداوند کتابهای آسمانی خود را بر پیامبرانش نازل کرد در حالی که همهی آنها مشتمل بر حقِ روشن و بدون هیچ تناقضی بودند. این کتابها باید آشکار میشد و به مردم ابلاغ میگردید، نه اینکه پنهان شود یا تحریف گردد. اما کسانی که در کتاب خدا اختلاف کردند، به بخشی ایمان آوردند و بخش دیگر را انکار نمودند — مانند یهود و نصاری که هر کدام به بخشی از کتاب آسمانی خود ایمان آورده و بخش دیگر را کتمان کردند — اینان در ناسازگاری و دشمنی عمیقی با حق قرار دارند که آنان را از راه راست و صواب بسیار دور کرده است. این اختلاف و جدایی آنچنان عمیق است که از هرگونه هدایت و رستگاری به کلی بیبهرهاند.

فواید و پیامهای آیه:

• نزول قرآن و کتابهای آسمانی بر اساس حق و حقیقت است، بنابراین هرگونه تحریف یا کتمان آن، ستیز با حق و دوری از راه خدا محسوب میشود.
• ایمان گزینشی به بخشی از کتاب خدا و انکار بخش دیگر، نشانهی نفاق و دشمنی با دین است؛ مؤمن باید به تمام آنچه خدا نازل کرده ایمان آورد.
• اختلاف در کتاب آسمانی، انسان را از هدایت دور میکند و او را در ورطهی شقاوت و نابودی میافکند؛ بنابراین وحدت و پیروی از حق، رمز سعادت است.
• این آیه هشداری است به همهی ما که در برابر کلام خدا خاضع باشیم و آن را وسیلهای برای اختلاف و تفرقه قرار ندهیم، بلکه آن را چراغ راه زندگی خود و دیگران بسازیم.