ซูเราะฮฺ อัล-บะกอเราะห์ — อายะฮฺ 176

คำอธิบายความหมายของคำสำคัญในโองการ:

• شِقَاقٍ (ชิกาก) หมายถึง การแตกแยก การขัดแย้ง การเป็นปฏิปักษ์ และการแยกออกจากความจริง
• بَعِيدٍ (บะอีด) หมายถึง ไกลมาก ห่างไกลจากแนวทางที่ถูกต้อง

การตีความโองการ:

การลงโทษอันเจ็บปวดที่พวกเขาต้องเผชิญนั้น เป็นเพราะพวกเขาปฏิเสธสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมา ทั้งที่พระองค์ทรงประทานคัมภีร์ทั้งหลายแก่บรรดาศาสนทูตของพระองค์พร้อมด้วยสัจธรรมอันแจ่มชัด ปราศจากความคลุมเครือหรือความขัดแย้งใด ๆ แต่พวกเขากลับไม่ยอมรับและบิดเบือนมัน

แท้จริงบรรดาผู้ที่ขัดแย้งกันในเรื่องคัมภีร์ โดยศรัทธาในบางส่วนและปฏิเสธบางส่วน เช่น พวกยิวที่ศรัทธาในคัมภีร์เตารอตแต่ปฏิเสธคัมภีร์อัลกุรอาน และพวกคริสเตียนที่ศรัทธาในคัมภีร์อินญีลแต่ปฏิเสธสิ่งที่ถูกประทานลงมาหลังจากนั้น พวกเขาเหล่านั้นย่อมอยู่ในความแตกแยกและการขัดแย้งที่ห่างไกลจากแนวทางที่ถูกต้องและความจริงอย่างยิ่ง

การที่พวกเขาคัดเลือกศรัทธาเพียงบางส่วนและปฏิเสธบางส่วนนั้น สะท้อนให้เห็นถึงความดื้อรั้นและการปฏิบัติตามอารมณ์ใคร่ของตน มิใช่การแสวงหาความจริงแต่อย่างใด เพราะหากพวกเขาต้องการความจริงอย่างแท้จริง พวกเขาจะพบว่าคัมภีร์ทั้งหมดที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมานั้นสอดคล้องต้องกันและยืนยันซึ่งกันและกัน

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการนี้:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์นั้นสมบูรณ์แบบ พระองค์จะไม่ลงโทษผู้ใดเว้นแต่ด้วยเหตุผลอันชอบธรรม และการลงโทษผู้ปฏิเสธความจริงนั้นคือความยุติธรรมของพระองค์
2. คัมภีร์ทุกเล่มที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมานั้นล้วนมาจากแหล่งเดียวกัน คือสัจธรรมจากพระผู้เป็นเจ้า ดังนั้นจึงไม่มีความขัดแย้งระหว่างคัมภีร์เหล่านั้น และการศรัทธาต่อคัมภีร์ทั้งหมดเป็นหน้าที่ของมุสลิม
3. การเลือกศรัทธาเพียงบางส่วนและปฏิเสธบางส่วนนั้นเป็นหนทางแห่งความหายนะ เพราะมันนำไปสู่ความแตกแยกและการห่างไกลจากความจริง ซึ่งเป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงตำหนิอย่างยิ่ง
4. อัลกุรอานคือคัมภีร์สุดท้ายที่สมบูรณ์และครอบคลุมทุกสิ่ง มันคือความจริงที่ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ และการยึดมั่นในอัลกุรอานคือหนทางสู่ความรอดพ้นในโลกนี้และโลกหน้า
5. การที่เราศรัทธาในคัมภีร์อัลกุรอานอย่างเต็มใจและปราศจากข้อกังขา คือความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่จากอัลลอฮ์ที่ทรงเลือกเราให้อยู่บนหนทางที่ถูกต้อง ขณะที่ชนก่อนหน้านี้บางกลุ่มหลงทางเพราะการเลือกปฏิบัติในคัมภีร์ของพระองค์