සූරා අල්-බකරා — ආයාත් 176

වචනවල අර්ථ:

• ذَٰلِكَ – එය (මෙහි දඬුවම ගැන සඳහන් වේ)
• بِأَنَّ – හේතුව නිසා
• الْكِتَابَ – දිව්ය ග්රන්ථය (මෙහි සියලු දිව්ය ග්රන්ථ අදහස් වේ)
• بِالْحَقِّ – සත්‍යය සමඟින්
• اخْتَلَفُوا – ඔවුන් මතභේද ඇති කර ගත්හ
• شِقَاقٍ – විරුද්ධත්වය, භේදය
• بَعِيدٍ – ඈත් වූ, දුරස් වූ

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙහි අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, පෙර ආයාතවල සඳහන් වූ එම දඬුවම, ඔවුන් ලැබීමට හේතුව නම්, අල්ලාහ් තම දිව්ය ග්රන්ථ සත්‍යය සහිතව පහළ කළේය. එම ග්රන්ථවල කිසිදු අසත්‍යයක් හෝ පරස්පරතාවයක් නොතිබුණි. එහෙත් ඔවුන් එම ග්රන්ථ ප්‍රතික්ෂේප කළහ. තවද, එම දිව්ය ග්රන්ථ සම්බන්ධයෙන් මතභේද ඇති කර ගත් අය, එනම් සමහරක් පිළිගෙන සමහරක් ප්‍රතික්ෂේප කළ අය, යම් කොටසක් වසඟ කර තබාගත් අය, ඔවුන් සත්‍යයෙන් ඉතා දුරස් වූ භේදයක හා විරුද්ධත්වයක ගැඹුරෙහි සිටිති. එම භේදය ඔවුන්ව යහමඟින් ඉතා ඈතට ගෙන ගොස් ඇත. මන්ද යත්, දිව්ය ග්රන්ථ පහළ කරන ලද්දේ මිනිසුන් එක්සත් කිරීමට හා යහමඟ පෙන්වීමටය. එහෙත් ඔවුන් එය භේදයට හා විනාශයට හේතුවක් බවට පත් කර ගත්හ.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දිව්ය ග්රන්ථ පහළ කරන ලද්දේ සත්‍යය සමඟිනි. එබැවින් ඒවා පිළිගැනීම හා ඒවාට අනුව ක්‍රියා කිරීම අනිවාර්ය වේ.
2. දිව්ය ග්රන්ථ සම්බන්ධයෙන් මතභේද ඇති කර ගැනීම, සමහරක් පිළිගෙන සමහරක් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, ඉතා විශාල වරදකි. එය පුද්ගලයාව සත්‍යයෙන් ඈත් කර දමයි.
3. ධර්මයේ එක් කොටසක් පිළිගෙන තවත් කොටසක් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම භයානක ප්‍රතිඵල ගෙන දෙයි. මුස්ලිම්වරයෙකු වශයෙන් අප සම්පූර්ණ ධර්මයම පිළිගත යුතුය.
4. අල්-කුර්ආනය යනු අල්ලාහ්ගේ අවසන් හා පූර්ණ මාර්ගෝපදේශයයි. එය කිසිදු වෙනස් කිරීමකින් තොරව ආරක්ෂා කරන ලද ග්රන්ථයකි. එබැවින් එය අල්ලාගෙන සිටීම අපගේ ජයග්‍රහණයට මග පාදයි.
5. ධර්මයේ භේද ඇති කිරීම අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට හේතු වේ. එබැවින් අප එක්සත්ව සිටීම හා භේදවලින් වැළකී සිටීම අනිවාර්ය වේ.