He para wong mukmin, sira aja padha ngrusak darmanira kelawan pangundhat-undhat lan ngelarakake ati, iku kaya wong darmakake bandhane murih dialem manungsa, lan ora percaya marang Allah lan dina Qiyamat. Sanepane wong kang kaya mangkono iku kaya upamane watu kang alus ana bleduge, banjur kodanan deres, kang mesthi mbanjur resik kari watune. Wong mau ora bisa nguwasani sethithik-thithika marang kebecikan kang wis ditindakake. Sateme Allah iku ora kersa nuduhake marang wong kang padha kafir
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Hai orang-orang yang beriman, janganlah kamu menghilangkan (pahala) sedekahmu dengan menyebut-nyebutnya dan menyakiti (perasaan si penerima), seperti orang yang menafkahkan hartanya karena riya kepada manusia dan dia tidak beriman kepada Allah dan hari kemudian. Maka perumpamaan orang itu seperti batu licin yang di atasnya ada tanah, kemudian batu itu ditimpa hujan lebat, lalu menjadilah dia bersih (tidak bertanah). Mereka tidak menguasai sesuatupun dari apa yang mereka usahakan; dan Allah tidak memberi petunjuk kepada orang-orang yang kafir.
Tegesing Tembung-Tembung kang Perlu Dijlentrehake:
لَا تُبْطِلُوا: aja padha ngrusak utawa ngilangake
الْمَنِّ: ngungak-ngungakake kabecikan sing wis diwenehake marang wong liya
الْأَذَىٰ: nyakiti atine wong sing diwenehi
رِئَاءَ النَّاسِ: pamer marang wong liya supaya dipuji
صَفْوَانٍ: watu kang atos lan alus
وَابِلٌ: udan kang deres banget
صَلْدًا: garing, resik, ora ana lemahé
Tafsir Ayat:
Para wong mukmin, aja padha ngrusak pahala sedekahmu kanthi cara ngungak-ngungakake kabecikan sing wis kokwenehake marang wong liya, lan aja nyakiti atine wong sing kokwenehi. Sing tumindak kaya ngono iku padha karo wong sing ngetokake bandhane mung kanggo pamer marang wong liya, supaya dipuji lan diarani wong sing loma. Dheweke ora percaya marang Allah lan ora yakin anane dina akhirat. Wong sing kaya ngono ora bakal entuk pahala sethithik wae saka apa sing wis ditindakake.
Gambarané kaya watu kang atos lan alus sing ana lemahé ing ndhuwur. Banjur udan deres tiba ing watu mau, lan lemah sing ana ing ndhuwuré kesapu kabeh dening udan, mula watu mau dadi resik tanpa lemah sethithik wae. Mangkono uga wong-wong sing pamer lan wong-wong sing ngungak-ngungakake kabecikane, kabeh pahala sedekahé bakal ilang tanpa sisa ing dina kiamat. Dheweke ora bakal entuk apa-apa saka bandha sing wis ditokake ing donya. Lan Allah ora paring pituduh marang wong-wong kafir menyang dalan kang bener.
Faedah lan Piwulang:
Sedekah iku kudu dilakoni kanthi ikhlas mung kanggo ngupaya ridhane Allah, ora kanggo pamer utawa njaluk pujian saka wong liya.
Ngungak-ngungakake kabecikan lan nyakiti atine wong sing diwenehi iku bisa ngrusak pahala sedekah, mula kudu diadohi.
Wong sing sedekah kanthi ikhlas bakal entuk pahala kang langgeng, dene wong sing sedekah mung kanggo pamer bakal kelangan kabeh pahalane.
Iman marang Allah lan dina akhirat iku dadi dhasar utama supaya sedekah kita diterima lan ora muspra.
Islam mulangake supaya kita tansah njaga ati saka sifat riya lan pamer, amarga sifat kasebut bisa ngrusak kabeh amal kabecikan.
Ayat iki ngelingake kita supaya tansah muhasabah lan njaga keikhlasan ing saben amal, supaya ora dadi kaya watu kang resik tanpa lemah — amal sing katon akeh nanging ora ana pahalane ing ngarsane Allah.
He para wong mukmin, sira aja padha ngrusak darmanira kelawan pangundhat-undhat lan ngelarakake ati, iku kaya wong darmakake bandhane murih dialem manungsa, lan ora percaya marang Allah lan dina Qiyamat. Sanepane wong kang kaya mangkono iku kaya upamane watu kang alus ana bleduge, banjur kodanan deres, kang mesthi mbanjur resik kari watune. Wong mau ora bisa nguwasani sethithik-thithika marang kebecikan kang wis ditindakake. Sateme Allah iku ora kersa nuduhake marang wong kang padha kafir
dene wong kang padha darmakake bandhane tumanja ana ing dalane Allah (sabilillah), kang mongka anggone dermakake mau ora dikantheni pengundhat-undhat lan ora nglarakake ati, wong mau bakal nompa ganjarane ana ing ngarsane Pangerane, lan dheweke padha ora kawatir sarta ora susah
(Nulak wong jejaluk kelawan) tembung kang aris lan pangapura, iku luwih becik tinimbang weweh kang banjur mawa tetembungan kang nglarakake ati. Dene Allah iku Maha Sugih lan Maha Sabar
He para wong mukmin, sira aja padha ngrusak darmanira kelawan pangundhat-undhat lan ngelarakake ati, iku kaya wong darmakake bandhane murih dialem manungsa, lan ora percaya marang Allah lan dina Qiyamat. Sanepane wong kang kaya mangkono iku kaya upamane watu kang alus ana bleduge, banjur kodanan deres, kang mesthi mbanjur resik kari watune. Wong mau ora bisa nguwasani sethithik-thithika marang kebecikan kang wis ditindakake. Sateme Allah iku ora kersa nuduhake marang wong kang padha kafir
Dene sanepane wong kang dermakake bandhane murih keparenging Allah kanthi keyakinan kang tetep ana ing atine, iku sanepane pakebonan kang lemahe geneng (dhuwur) kodanan deres, ing kono mbanjur ngetokake wulu pametu tikel loro tinimbang pakebonan liyane. Dene yen ora kodanan iya mung riwis-riwis wae. Allah iku Maha Mriksani ing samu barang kang sira tindakake
(He wong kang padha riya’ ) Sira apa padha seneng duweni kebon kurma lan anggur, kang ngisore ana kaline mili, sarta nduweni sarupane woh-wohan (wulu pametu) isining kebon mau, kang duwe kebon mau tumeka pikun iya duwe turun, nanging padha apes ora bisa ngopeni kebonne mau. Pakebonan mau mbanjur ketrajang prahara mawa geni, wasana mbanjur kobong, Mangkono iku Allah nerangake ayat-ayate marang sira kabeh, supaya sira padha gelem mikir
Surat Al-Baqarah Ayat 264 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : He para wong mukmin, sira aja padha ngrusak darmanira kelawan…
Surat Ayat 264/286 — Surat Al-Baqarah البقرة (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-Baqarah Rungokna, Surat Al-Baqarah Terjemah, Surat Al-Baqarah mp3, Surat Al-Baqarah pdf. Ayat 262–266. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.