Sura Al-Bakara — Werset 264

Znaczenie wybranych słów:

• Al-Mann – wypominanie dobroczyńcy jego datku, przypominanie mu o tym w sposób raniący.
• Al-Adhā – wyrządzanie krzywdy obdarowanemu, sprawianie mu przykrości słowem lub czynem.
• Rijā'a – obłuda, czynienie czegoś dla poklasku ludzi, a nie dla Boga.
• Safwān – gładka, śliska skała.
• Wābil – ulewny deszcz.
• Saldan – twarda, naga skała, pozbawiona jakiejkolwiek warstwy ziemi.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

O wy, którzy uwierzyliście w Boga i Jego posłańca! Nie niweczcie nagrody za swoje jałmużny poprzez wypominanie ich obdarowanym i wyrządzanie im krzywdy – czy to słowem, czy czynem. Kto tak postępuje, podobny jest do tego, który wydaje swój majątek jedynie po to, by widzieli go ludzie i chwalili go, a sam nie wierzy w Boga ani w Dzień Ostatni – nie oczekuje nagrody od Boga, ani nie obawia się Jego kary.

Podobieństwo takiego człowieka – który przez wypominanie i krzywdę niszczy swoją jałmużnę, oraz podobieństwo obłudnika, który wydaje majątek dla poklasku – jest jak podobieństwo gładkiej skały pokrytej cienką warstwą ziemi. Kiedy spadnie na nią ulewny deszcz, zmywa całą ziemię i pozostawia ją nagą, twardą i jałową – nic na niej nie zostaje. Tak samo ci ludzie w Dniu Zmartwychwstania nie znajdą żadnej nagrody za to, co uczynili w życiu doczesnym, ponieważ ich czyny były pozbawione szczerej intencji wobec Boga. A Bóg nie prowadzi ku dobru i właściwej drodze ludzi, którzy trwają w niewierze i odrzucają Jego przewodnictwo.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Szczerość intencji jest fundamentem przyjęcia uczynków – ten werset uczy nas, że wartość czynu nie zależy od jego wielkości, lecz od czystości intencji. Uczynek pozbawiony szczerości wobec Boga jest jak pył rozwiany przez wiatr – nie pozostawia śladu.
2. Ochrona godności człowieka – islam zabrania upokarzania obdarowanego poprzez wypominanie mu datku lub sprawianie mu przykrości. Jałmużna ma być wyrazem miłosierdzia i braterstwa, a nie narzędziem dominacji i upokorzenia.
3. Ostrzeżenie przed obłudą (rija) – werset ukazuje, jak zgubne jest czynienie dobra dla ludzkiej pochwały. Taki człowiek traci zarówno nagrodę u Boga, jak i czystość swojego serca.
4. Piękno obrazu w Koranie – Bóg posłużył się niezwykle sugestywnym obrazem skały i deszczu, aby unaocznić nam kruchość uczynków pozbawionych wiary i szczerości. To zaproszenie do refleksji nad jakością naszych działań.
5. Nadzieja i motywacja – werset ten, choć ostrzega przed złą postawą, jednocześnie otwiera drzwi do doskonałości: jeśli usuniemy z naszych serc obłudę i wypominanie, nasze jałmużny staną się czyste i wartościowe u Boga. To zachęta do ciągłego oczyszczania swoich intencji i doskonalenia charakteru.