Σούρα Αλ-Μπακάρα — Στίχος 265

Τα καλά λόγια και η συγχώρεση είναι καλύτερα από μια ελεημοσύνη που ακολουθείται από κακό (με το να καυχιέται κανείς σ’ αυτόν που του έδωσε ελεημοσύνη). Και ο Αλλάχ είναι Γανέι (Πλούσιος, Απαλλαγμένος από όλες τις ανάγκες), και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

Ω, εσείς που πιστεύετε, μην καθιστάτε μάταιες τις ελεημοσύνες σας μέσω του να καυχιέστε (σ’ εκείνον που του δώσατε ελεημοσύνη) ή του κακού (με το να τον βλάπτετε με λόγια ή με πράξεις σχετικά με την ελεημοσύνη), όπως αυτός που ξοδεύει από την περιουσία του (σε ελεημοσύνη) μόνο και μόνο για επίδειξη μπροστά στους ανθρώπους ενώ δεν πιστεύει στον Αλλάχ και την Έσχατη Ημέρα. Το παράδειγμά του είναι σαν εκείνο ενός λείου βράχου πάνω στον οποίο υπάρχει λίγη σκόνη και έπειτα έπεσε πάνω του δυνατή βροχή και τον άφησε γυμνό, δεν έχει τίποτε πάνω του. Έτσι, δεν θα μπορέσουν να πάρουν τίποτε (αμοιβή κατά την Έσχατη Ημέρα ) για ό,τι έκαναν (δηλ. για ό,τι ξόδεψαν σε ελεημοσύνη). Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άπιστους.

Θα ήθελε κάποιος από σας (που δίνει ελεημοσύνη για επίδειξη) να έχει έναν κήπο με φοίνικες και αμπέλια, μέσα στον οποίο ρέουν ποτάμια, και να έχει μέσα του κάθε λογής καρπούς, και έπειτα να γεράσει ενώ έχει αδύναμα μικρά παιδιά, και έπειτα (ο κήπος) να χτυπηθεί από έναν ανεμοστρόβιλο που περιέχει φωτιά και να καεί; (δηλ. ό,τι ξόδεψε για επίδειξη κάηκε, και έτσι δεν θα λάβει καμία αμοιβή, παρά την ανάγκη του γι’ αυτήν κατά την Έσχατη Ημέρα). Έτσι, ο Αλλάχ σάς διευκρινίζει τα Εδάφια (και τα σημάδιά Του) ώστε να συλλογίζεστε.

Ω, σεις που πιστεύετε! Ξοδέψτε από τα καλά αγαθά που κερδίσατε και απ’ αυτά (τα φυτά) που βγάλαμε για σας από τη γη, και μην επιλέξετε σκοπίμως αυτό που δεν είναι καλό από αυτό, ξοδεύοντάς (το σε ελεημοσύνη), ενώ (αν σας δινόταν), δεν θα το παίρνατε εκτός να το παραβλέπατε (από ανάγκη). Και να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι Γανέι (Πλούσιος, Απαλλαγμένος από όλες τις ανάγκες) και Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).