Suurah Taa-Haa — Aayad 44

Macnaha ereyada:

• Qawl laiin (قولًا ليّنًا): hadal jilicsan, qalbi ku degi karo, oo aan ku jirin qallafsanaan iyo dhib.
• Yatadhakkar (يتذكر): waa inuu waano qaato oo uu xusuusto xaqa.
• Yakhsha (يخشى): inuu ka cabsado Eebbe oo uu iska caadiyo.

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu la amray Nabiga Muuse iyo walaalkiis Haaruun (nabadgelyo korkooda ha ahaato) inay u tagaan Fircoon, oo ahaa ninkii xadgudbay oo gaalnimo iyo dulmi ku batay. Wuxuuna ku yidhi: "Hadalka u dhawaada si jilicsan, hadal qalbi ku degi karo, oo aan ku jirin qallafsanaan, xumaan iyo cay midna. Waxaana u jeeda inuu waano qaato oo uu xusuusto xaqa, ama uu ka cabsado Eebbihiis oo uu toobadkeeno."

Tani waxay muujinaysaa in xitaa dadka ugu xun, sida Fircoon, loo yeelo dhaqan fiican iyo hadal jilicsan, waayo waxaa laga yaabaa in qalbiga uu ku soo noqdo xaqa marka loo hadlo si naxariis leh. Hadalka jilicsani wuxuu u furan karaa albaabka hanuunka, halka hadalka qallafsanii uu xiri karo waddooyinka wanaagga.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Dhaqanka wanaagsan waa qalabka ugu weyn ee dadka loogu yeedho Islaamka – xitaa marka lala hadlayo dadka ku madax adag, waa in loo adeegsadaa hadal jilicsan oo qalbiga ku dhaca.
2. Naxariista iyo dulqaadka ayaa ka horreeya cadaadiska – Islaamku wuxuu ku dhiirigeliyaa in dadka loo hanuuniyo si xikmad leh, ma aha qasab iyo xoog.
3. Rajada hanuunka weligeed lama lumin karo – inkastoo qofku aad u xumaado, haddana waa inaan ka quusan rajaynta inuu hanuuno, sida Eebbe ugu amray Muuse inuu u hadlo Fircoon si jilicsan.
4. Tabligh-ka (dacwadda) waa shaqo naxariis ku dhisan – hadalka jilicsani wuxuu ka mid yahay sababaha ugu weyn ee qalbiyada loogu furto xaqa, waana sida ay tahay in dadka loo gaadhsiiyo farriinta Islaamka.