Suurah Taa-Haa — Aayad 43

Macnaha ereyada:

• طَغَى (Taghye): waa xad-gudubka iyo kibirka, isagoo ku dhaafay xadka cibaadada Eebbe, isna sheegtay inuu yahay ilaah.

Tafsiirka Aayadda:

Eebbe Subxaanahu wataacalaa wuxuu u yidhi Nebi Muuse iyo walaalkiis Haaruun (nabadgelyadoodu ha ahaato): "Aada idinkoo labadiinuba xagga Fircoon, maxaa yeelay wuxuu xad-gudbay oo ku kibirshey, isagoo sheeganaya inuu yahay Eebbe, isla markaana ku xadgudbay dadkiisa dulmi iyo xumaan. Haddaba u aada oo u guddiya risaallada Eebbe, una sheega xaqa si qurxoon oo jilicsan, bal inuu waantoobo oo uu cabsado Eebbigiisa."

Aayaddan waxay qayb ka tahay wadahadalkii Eebbe la lahaa Nebi Muuse (CS) ee Toogga Dhuuxa (Tuwa), halkaas oo Eebbe ku amray inuu aado Fircoon oo ugu yeedho Ilaahay, isagoo siinaya labadiisii Nebi (Muuse iyo Haaruun) amarka ah inay wada aadaan, si ay u xoojiso midkood kan kale, isla markaana ay isu kaalmeeyaan gudbinta farriinta.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Daawo ama daryeelka dadka xumaanta ku jira waa waajib, xataa haddii ay yihiin kuwa xadgudbay sida Fircoon oo kale.
2. Iskaashi iyo wada-shaqayn baa lagu xoojiyaa gudbinta xaqa, sida Muuse iyo Haaruun loo amray inay wada aadaan.
3. Qalbiga naxariista leh iyo hadalka jilicsan ayaa ah habka ugu fiican ee loo gaadhsiiyo dadka xaqa, maadaama Eebbe ku amray inay u yiraahdaan hadal jilicsan.
4. Nolosha ma aha oo kaliya in qofku naftiisa ku fiiriyo, ee waa inuu u baxo dadka oo ugu yeedho wanaagga, isagoo adkaysi iyo dulqaad ugu dhaqma.