سوره طه — آیه 47

معانی کلمات:

• فَأْتِیَاهُ: پس نزد او (فرعون) بروید.
• رَسُولَا: دو فرستاده (موسی و هارون).
• فَأَرْسِلْ: پس بفرست و رها کن.
• تُعَذِّبْهُمْ: آنان را عذاب و شکنجه نکنی (به کارهای طاقتفرسا وادار نکنی).
• آیَةٍ: نشانه و معجزهای (بر صدق دعوت).
• السَّلَامُ: امان و سلامتی (از عذاب خدا).
• اتَّبَعَ الْهُدَى: از هدایت و راه راست پیروی کند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال به موسی و هارون علیهماالسلام فرمان داد که از ترس فرعون نهراسند و نزد او بروند و با گفتاری نرم و رسا بگویند: «ما دو فرستاده پروردگار توییم؛ پس بنیاسرائیل را با ما بفرست و آنان را با کارهای سخت و طاقتفرسا و کشتن فرزندانشان عذاب و شکنجه نکن. ما با نشانه و معجزهای از جانب پروردگارت نزد تو آمدهایم که صدق گفتار ما را ثابت میکند. و سلامتی و امان از عذاب خداوند مخصوص کسی است که از هدایت و راه راست پیروی کند و به توحید و فرمانهای الهی گردن نهد.» این پیام، هم اتمام حجت بر فرعون بود و هم اعلام این حقیقت که رستگاری تنها در سایه ایمان و پیروی از هدایت الهی است، نه در قدرت و سلطنت دنیوی.

فواید و پیامهای آیه:

• دعوت به حق باید با شجاعت و اعتماد به خدا انجام شود، حتی در برابر قدرتمندترین طاغوتها؛ زیرا خداوند همراه و ناظر بر گفتار و کردار دعوتگران است.
• مهربانی و رعایت حال مظلومان و ستمدیدگان، از اصول اساسی دعوت انبیاست؛ چنانکه موسی و هارون خواستار رهایی بنیاسرائیل از عذاب و شکنجه شدند.
• ارائه معجزه و دلیل روشن برای اثبات صدق دعوت، نشانه حکمت الهی در هدایت بندگان است و انسانها را به تفکر و پذیرش حق دعوت میکند.
• سلامتی و سعادت واقعی در گرو پیروی از هدایت الهی است؛ نه در قدرت، ثروت یا مقام. این آیه به انسانها میآموزد که راه نجات از عذاب و رسیدن به امنیت، تنها از مسیر ایمان و اطاعت از خدا میگذرد.
• این آیه مایه امید و دلگرمی است که خداوند هرگز بندگانش را بیپناه نمیگذارد و برای نجات مستضعفان، فرستادگان خود را با معجزات و تأییدات خاص یاری میکند.