Suurah Taa-Haa — Aayad 47

Macnaha Erayada Qaarkood:

• Fa’tiyaahu: Tagga xaggiisa.
• Rasuulaa Rabbika: Labada rasuul ee Rabbigaa.
• Faaarsil macanaa: La noo soo dir.
• Aayatin mir Rabbik: Calaamad iyo mucjiso ka timid Rabbigaa.
• Wassalaamu calaa manittaba'al hudaa: Nabadgelyo iyo amni ka yimaadda cadaabka Ilaahay waxaa u sugnaaday ruuxii raaca hanuunka.

Tafsiirka Aayadda:

Allah Subxaanahu watacaalaa wuxuu la yidhi Muuse iyo Haaruun: Ha ka cabsanina Fircoon, aniga waxaan idinla jiraa, waxaan maqli doonaa hadalkiinna oon arki doonaa camalkiinna. Ee u taga xaggiisa, oo ku dhaha: Waxaan nahay laba rasuul oo Rabbigaa kuu soo diray, haddaba nala soo dir Banii Israa'iil, oo ha ku xakumin caddibaad iyo shaqo culus oo ay kari waayaan, sida dilidda wiilashooda iyo hawlgashada gabdhahooda. Waxaan kuula nimid calaamad iyo mucjiso ka timid Rabbigaa oo caddaynaysa runnimadeenna. Nabadgelyada ka ilaalisa ciqaabta Ilaahay waxay u sugnaatay ruuxii raaca hanuunka iyo toosnimada. Waxaa nala waxyooday in cadaabka Ilaahay uu ku degi doono ruuxii beeniya diintan oo ka jeedsada farriimaha Eebbe.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

• Bishaarada iyo dhiirrigelinta Ilaahay ee rasuulkiisa, isagoo ku xaqiijinaya inuu la jiro oo maqlo hadalkooda oo arko camalkooda, taasoo muujinaysa in Ilaahay uu ka xambaari doono culeyska xaqa u gudbiya.
• Dhiirrigelinta in dadka loo yeedho xaqa si qurux badan iyo hadal jilicsan, xataa haddii loo yeedho madaxda gardarada ah, sida Fircoon oo kale.
• Nabadgelyada dhabta ah waxay ku jirtaa raaca hanuunka, ma aha kuwa hantida iyo xukunka ku kibirka, taasoo dadka ku baraarujinaysa in nabadgelyada qalbiga lagu helo Iimaan iyo toosnaan.
• Diinta Islaamku waxay u soo baxdaa inay ka nabadgeliso dadka dulmiga iyo caddibaadda, sida Banii Israa'iil lagu xoreeyay caddibaadda Fircoon, taasoo muujinaysa naxariista Ilaahay ee ku wajahan dadkiisa.