سوره طه — آیه 65

معانی کلمات:

• إِمَّا: حرف تفصیل و تخيير است؛ يعنی يا اين يا آن.
• تُلْقِيَ: بيندازی (عصايت را).
• أَوَّلَ مَنْ أَلْقَىٰ: نخستين کسی که میاندازد.

تفسير آيه:

ساحران پس از آنکه موسی عليهالسلام به آنها گفت: «شما بيندازيد»، با کمال ادب و احترام، خطاب به او گفتند: ای موسی! اختيار با توست؛ يا تو نخست عصايت را بينداز، يا ما اولين کسانی باشيم که ابزار سحر خود را میاندازيم. آنها در حقيقت میخواستند نشان دهند که برای او احترام قائلاند و نمیخواهند در آغاز کار، پيشدستی کنند؛ بلکه آمادهاند هر ترتيبی را که او بپسندد، بپذيرند. اين سخن آنها نشاندهندهی اعتماد به نفسشان نيز بود، چرا که از نتيجهی کار خود مطمئن بودند و با خيال راحت، انتخاب آغازگری را به موسی واگذار کردند.

فوائد آيه:

• ادب در گفتار حتی با مخالفان، بسيار پسنديده است و میتواند زمينهساز تأثير کلام حق باشد؛ چنانکه ساحران با اين سخن مؤدبانه، فضای گفتگو را آرام و آمادهی شنيدن حقيقت کردند.
• در رويارويی با باطل، نبايد از انتخابِ ترتيب و شيوهی مقابله هراسيد؛ زيرا مؤمن بر حق تکيه دارد و نتيجهی کار به خواست خداست، نه به ظاهرِ آغاز يا پايان کار.
• اين آيه نشان میدهد که حتی دشمنان حق نيز گاهی ناخواسته به عظمت پيامبران اعتراف میکنند و اين خود دليلی بر برتری رسالت الهی است.