سوره طه — آیه 66

معانی کلمات:

• حِبَال: جمع «حَبل» به معنای ریسمانها.
• عِصِیّ: جمع «عصا» به معنای چوبدستیها.
• یُخَیَّلُ: به تخیل انداخته میشود، یعنی در نظر مجسم میگردد.
• تَسْعَى: به سرعت حرکت میکند، میدود.

تفسیر آیه:

موسی علیه السلام در پاسخ به ساحران که او را به آغاز کردن دعوت کردند، با اعتماد به نفس و برای آنکه حق از باطل آشکار شود، فرمود: «بلکه شما اول بیندازید.» ساحران نیز آنچه را با خود داشتند، یعنی ریسمانها و چوبدستیهایشان را بر زمین افکندند. در آن لحظه، به سبب قدرت و ماهرانه بودن سحرشان، در نظر موسی چنین جلوه کرد که آن ریسمانها و چوبدستیها مارهایی هستند که به سرعت حرکت میکنند. این صحنه آنچنان هراسانگیز بود که موسی در دل خود احساس ترس کرد، هرچند این ترس طبیعی و زودگذر بود و بعداً خداوند او را آرامش بخشید.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که باطل هرچند با نیرنگ و تزویر بتواند در ظاهر خود را حق جلوه دهد، اما خداوند همواره اهل حق را یاری میکند و باطل را نابود میسازد. مؤمن باید در برابر هرگونه نیرنگ و فریب، به خدا توکل کند و از او یاری بطلبد.
• اعتماد به نفس و شجاعت در برابر باطل، از ویژگیهای پیامبران و اولیای خداست؛ موسی با اینکه قدرت سحر آنان را دید، اما عقبنشینی نکرد و با تکیه بر خداوند، پاسخ آنان را داد.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر اهل باطل، ابتکار عمل را از دست ندهیم و با آرامش و تدبیر، حق را بیان کنیم، چرا که خداوند با صابران و متوکلان است.