Sure Tâhâ — Ayet 65

Kelime Anlamları:

• İlkâ (إلقاء): Atmak, bırakmak, öne sürmek. Burada sihirbazların asalarını ve iplerini atmaları anlamında kullanılmıştır.
• Evvel (أول): İlk, önce gelen, başlangıçta olan.

Tefsir:

Sihirbazlar, Hz. Musa (a.s.) ile karşılaştıklarında büyük bir edep ve saygı örneği sergileyerek ona hitaben dediler ki: "Ey Musa! Ya sen önce elindekini (asanı) atarsın, ya da biz önce atanlardan oluruz." Bu sözleriyle ona seçim hakkı tanıdılar ve karşılaşmanın başlatılması konusunda öne geçmek istemediler. Bu tavır, onların içindeki saygıyı ve belki de kalplerinde uyanan hakikat arayışının ilk işaretlerini gösteriyordu. Çünkü Firavun'un zorlamasıyla gelmiş olsalar da, karşılarında duran peygamberin heybeti karşısında ister istemez bir duruş sergilediler. Bu edepli yaklaşımları, Allah'ın izniyle imanlarına vesile olacak o mübarek anın habercisiydi.

Bu ayet bize, hakikati arayan bir insanın, muhatabına karşı nasıl edepli ve ölçülü olması gerektiğini öğretir. Sihirbazlar, batıl bir iş için toplanmış olsalar bile, peygambere karşı bu saygılı tutumları, onların sonradan iman etmelerine zemin hazırlayan güzel bir ahlak örneğidir. Bizler de her zaman, muhatabımız kim olursa olsun, güzel söz söylemeli ve edepten ayrılmamalıyız. Zira güzel ahlak, kalplerin anahtarını elinde tutar. Unutmayalım ki, hidayet Allah'tandır; ama bizim üzerimize düşen, güzel bir üslupla hakikati sunmaktır. Bu sihirbazların sonunun imanla taçlanması, gösteriyor ki Allah, kullarına karşı merhametlidir ve samimi bir kalple O'na yöneleni asla boş çevirmez.