سورت طه — آیت 99

د کلمو معناګانې:

• نَقُصُّ: مونږ بیان کوو، ذکر کوو.
• أَنبَاءِ: خبرونه، پېښې او کیسې.
• مَا قَدْ سَبَقَ: هغه څه چې تېر شوي دي، پخوانۍ پېښې او امتونه.
• مِن لَّدُنَّا: زمونږ له خوا، زمونږ په خاص فضل سره.
• ذِكْرًا: قرآن کریم، چې د نصیحت او یادونې سبب دی.

د آیت تفسیر:

لکه څنګه چې مونږ تا ته، ای رسوله، د موسیٰ او فرعون او د هغوی د قومونو خبرونه بیان کړل، هماغه شان مونږ تا ته د هغو پیغمبرانو او امتونو خبرونه هم بیان کوو چې له تا مخکې تېر شوي دي. دا بیانول د دې لپاره دي چې ستا زړه تسلیت ومومي او ستا علم زیات شي. مونږ تا ته له خپلې خوا نه دا قرآن کریم درکړی دی، چې د هر هغه چا لپاره د یادونې او نصیحت سبب دی چې غواړي له هغې نه پند واخلي. دا قرآن د هغو پخوانیو خبرونو رڼا کوونکی دی او د راتلونکي لپاره لارښود دی.

فايدې:

1. د قرآن کریم ذکر کول د الله تعالی له لوري د پیغمبر ﷺ پر وړاندې لوی فضل او رحمت دی، چې مونږ یې باید قدرداني وکړو.
2. د پخوانیو امتونو کیسې په قرآن کې د دې لپاره راغلي دي چې مونږ ترې عبرت واخلو او په خپل ژوند کې یې پلي کړو.
3. دا آیت مونږ ته تسلیت ورکوي چې هر څه چې پر مونږ تېریږي، الله تعالی یې خبر دی او د هغو په بدل کې به مونږ ته ښه بدله راکړي.
4. قرآن کریم د هر وخت او هر ځای لپاره د هدایت کتاب دی، څوک چې ورته مراجعه وکړي، د خپل ژوند لپاره به سمه لار ومومي.