سورت طه — آیت 100

د کلمو معناګانې:

• أَعْرَضَ عَنْهُ: له ده (قرآن) څخه مخ اړول، یعنې پرې نه ایمان راوړل او له هغه سره سم عمل نه کول.
• وِزْرًا: دروند ګناه او لوی بار.

د آیت تفسیر:

هر څوک چې له دې قرآن څخه مخ واړوي، یعنې پرې ایمان را نه راوړي او د هغه پر احکامو عمل ونه کړي، نو هغه به د قیامت په ورځ خپل رب ته داسې حال کې راشي چې په اوږو به یې د ګناهونو دروند بار وي. دا بار به د هغه لپاره د عذاب او سزا سبب شي. دا سزا یوازې د دې لپاره نه ده چې هغه قرآن ته غوږ ونه نیوه، بلکې ځکه چې هغه د هدایت او رحمت دا ستره لار پرېښوده او د ځان لپاره یې د ګمراهۍ او تباهۍ لار غوره کړه. دا دروند بار به د هغه د سختو ګناهونو پایله وي چې په دنیا کې یې کړي دي.

فايدې:

• دا آیت موږ ته دا ښیي چې قرآن کریم د انسان د ژوند لپاره تر ټولو ستره لارښوونه ده؛ څوک چې له هغه څخه مخ واړوي، په حقیقت کې خپل ځان ته تاوان رسوي.
• د قیامت په ورځ به هر څوک د خپلو عملونو بار وړي؛ نو باید په دنیا کې د ګناهونو بار له اوږو څخه لرې کړو او د توبې او نیکو عملونو له لارې خپل ځان روښانه کړو.
• دا آیت د قرآن د عظمت او د هغه د پیروي کولو اهمیت ښیي؛ څوک چې پرې عمل کوي، د بریالیتوب او خوشبختۍ لار یې موندلې ده.
• په دې آیت کې د ایمان او عمل ترمنځ اړیکه ښودل شوې ده؛ یوازې ایمان کافي نه دی، بلکې باید له قرآن سره سم عمل هم وشي.