Sura Al-Anbija — Werset 29

Znaczenie słów:

• مِنْهُمْ – spośród nich, czyli spośród wszystkich stworzeń (aniołów, ludzi i dżinów).
• إِلَٰهٌ – bóg, istota godna czci i uwielbienia.
• مِن دُونِهِ – poza Allahem, obok Niego.
• نَجْزِيهِ – odpłacamy mu, dajemy mu zapłatę.
• جَهَنَّمَ – piekło, miejsce kary w życiu ostatecznym.
• الظَّالِمِينَ – niesprawiedliwych, czyli tych, którzy przekraczają granice i przypisują Bogu to, co Mu nie przysługuje.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset jest stanowczym ostrzeżeniem dla wszystkich stworzeń – zarówno aniołów, ludzi, jak i dżinów – że jeśli ktokolwiek z nich powiedziałby (nawet hipotetycznie, jako założenie): „Ja jestem bogiem poza Allahem”, to jego zapłatą byłoby piekło. Bóg – Wszechmogący i Sprawiedliwy – nie pozostawiłby takiego czynu bez kary. Jest to odpowiedź na złudzenia bałwochwalców, którzy czcili aniołów i nazywali ich córkami Boga, a także na tych, którzy przypisywali boskość innym stworzeniom.

Bóg podkreśla, że nikt – nawet najwyższe stworzenie, jakim jest anioł – nie ma prawa do boskości. Wszyscy są jedynie sługami Allaha, poddanymi Jego woli. Jeśli ktokolwiek odważyłby się przypisać sobie boskość lub uznać siebie za godnego czci obok Allaha, spotka go wieczna kara w ogniu piekielnym.

Następnie Bóg mówi: „Tak odpłacamy niesprawiedliwym” – czyli taką samą karą ukarzemy każdego, kto dopuszcza się niesprawiedliwości wobec siebie i innych, przypisując Bogu partnerów w czci lub zaprzeczając Jego jedyności. Kara ta jest sprawiedliwa i nieuchronna, ponieważ niesprawiedliwość wobec Boga – czyli oddawanie czci komuś innemu – jest największą niesprawiedliwością, jaką człowiek może popełnić.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Jedyność Boga jest fundamentem wiary – nikt i nic nie zasługuje na cześć poza Allahem. Aniołowie, mimo swojej wielkości, są jedynie pokornymi sługami Boga.
2. Sprawiedliwość Boga jest doskonała – każdy czyn zostanie osądzony i odpłacony. Nikt nie uniknie konsekwencji swoich słów i czynów.
3. Ostrzeżenie przed pychą i fałszywymi roszczeniami – człowiek nie powinien wywyższać się ponad swoje miejsce, ani przypisywać sobie cech boskich.
4. Prawdziwa miłość do Boga – skoro Bóg tak surowo karze tych, którzy przypisują sobie boskość, to tym bardziej powinniśmy uniżać się przed Nim i oddawać Mu cześć z pokorą i wdzięcznością.
5. Nadzieja dla pokornych – ten, kto uznaje swoją słabość i zależność od Boga, jest na właściwej drodze. Bóg kocha swoich pokornych sług i obdarza ich swoim miłosierdziem.