ซูเราะฮฺ อัล-อัมบิยาอ์ — อายะฮฺ 29

คำอธิบายคำศัพท์:

• مِنْهُمْ หมายถึง ในหมู่เหล่านั้น หมายถึง บรรดามะลาอิกะฮ์ (เทวดา) หรือปวงบ่าวของพระองค์
• إِلَـٰهٌ หมายถึง สิ่งที่เคารพสักการะ
• مِن دُونِهِ หมายถึง อื่นจากพระองค์ หรือ ที่คู่เคียงกับพระองค์
• نَجْزِيهِ หมายถึง เราจะตอบแทนเขา
• الظَّالِمِينَ หมายถึง บรรดาผู้ที่อธรรม (ผู้ตั้งภาคีและปฏิเสธศรัทธา)

การตีความหมาย:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงการเตือนสติอย่างชัดเจนว่า หากผู้ใดในหมู่มะลาอิกะฮ์ (เทวดา) กล่าวอ้าง —แม้เพียงเป็นการสมมุติหรือคาดเดา— ว่า “ฉันคือพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์” แน่นอนว่าเราจะตอบแทนเขาด้วยนรกญะฮันนัม และการตอบแทนเช่นนี้คือการตอบแทนแก่บรรดาผู้อธรรมทั้งปวงที่กระทำการอธรรมด้วยการตั้งภาคีต่อพระองค์ หรือวางความเป็นพระเจ้าและการเคารพสักการะไว้ในสถานที่ที่ไม่เหมาะสม

แม้ว่ามะลาอิกะฮ์จะเป็นบ่าวผู้บริสุทธิ์และไม่มีวันกล่าวเช่นนั้น แต่การที่อัลลอฮ์ตรัสเช่นนี้เป็นการตัดหนทางทั้งหมดสำหรับผู้ที่อ้างว่ามะลาอิกะฮ์เป็นบุตรของพระองค์ หรือเป็นสิ่งที่ควรเคารพสักการะคู่เคียงกับพระองค์ เพราะหากแม้แต่มะลาอิกะฮ์ผู้สูงส่ง หากกล่าวอ้างความเป็นพระเจ้า ก็จะถูกลงโทษอย่างสาหัส แล้วมนุษย์ที่อ้างเช่นนั้นจะยิ่งใหญ่กว่ามะลาอิกะฮ์หรือ? ดังนั้น บทลงโทษนี้จึงครอบคลุมถึงทุกคนที่อธรรมต่อตนเองด้วยการตั้งภาคี ไม่ว่าผู้นั้นจะเป็นใครก็ตาม

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์นั้นสมบูรณ์แบบ พระองค์ไม่ทรงละเว้นผู้ใด แม้แต่ผู้ที่ใกล้ชิดที่สุด หากกระทำการอธรรมต่อพระองค์
2. การตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ (ชิริก) เป็นความอธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และเป็นบาปเดียวที่พระองค์จะไม่ทรงอภัยหากผู้กระทำตายโดยไม่สำนึกผิด
3. อัลลอฮ์ทรงปกป้องสถานะอันสูงส่งของมะลาอิกะฮ์ และทรงยืนยันว่าพวกเขาเป็นบ่าวผู้ภักดี ไม่ใช่สิ่งที่ควรบูชา
4. บทลงโทษของอัลลอฮ์นั้นยุติธรรมและเท่าเทียมสำหรับทุกคน โดยไม่มีการยกเว้น ไม่ว่าผู้นั้นจะเป็นใครก็ตาม
5. การรู้จักสถานะของตนเองในฐานะบ่าวของพระเจ้า คือหนทางแห่งความสำเร็จ และการละเมิดขอบเขตนี้คือหนทางแห่งความหายนะ