Сураи Аль-Анбия Оят 43 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ё он ки худоёне доранд, ки ба ҷои мо ононро…

Аль-Анбия · 43/112

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анбия

أَمْ لَهُمْ آلِهَةٌ تَمْنَعُهُم مِّن دُونِنَا ۚ لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَ أَنفُسِهِمْ وَلَا هُم مِّنَّا يُصْحَبُونَ ۝٤٣

🔤 Transliteration

Am lahum aalihatun tamna`ulum min dooninaa; laa yastatee`oona nasra anfusihim wa laa hum minnna yus-haboon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ё он ки худоёне доранд, ки ба ҷои мо ононро аз ҳодисаҳо нигоҳ медоранд? На! Он худоён ёрии худро натавонанд ва на дар баробари мо паноҳида шаванд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«آلِهَةٌ»: ҷамъи «илоҳ» — маъбудҳо, худоёни сохта.
«تَمْنَعُهُم»: онҳоро бозмедорад, ҳимоя мекунад.
«مِن دُونِنَا»: ғайр аз Мо, яъне ба ҷои Мо.
«يُصْحَبُونَ»: ҷиҳати ҳимоят ва ҷиворӣ дода мешаванд, паноҳ дода мешаванд.

Тафсири оят:

Оё ин кофирон ба худоёни сохтаи худ такя мекунанд, ки гумон мекунанд онҳо метавонанд аз азоби Мо онҳоро ҳимоят кунанд ва аз дасти Мо раҳо созанд? Ҳаргиз чунин нест. Зеро ин маъбудҳои сохта қудрати онро надоранд, ки худи худро аз зарару бадӣ ҳимоя кунанд ва на фоидае ба худ ҷалб намоянд. Пас чӣ гуна метавонанд ба дигарон кӯмак расонанд ва онҳоро аз азоби Худо наҷот диҳанд? Онҳо наметавонанд худро аз азоби Мо эмин нигоҳ доранд ва на метавонанд аз ҷониби Мо паноҳ ёбанд ё ҷиҳати ҳимоят дода шаванд. Ҳамин тавр, ин оят ботил будани ширку бутпарастиро равшан нишон медиҳад ва ба инсонҳо мефаҳмонад, ки танҳо Худои Ягона метавонад ҳимоятгар ва паноҳгоҳи ҳақиқӣ бошад.

Фоидаҳои ин оят:

Инсон бояд танҳо ба Худои Ягона такя кунад, на ба махлуқоти заиф, ки худи худро ҳимоя карда наметавонанд.
Ҳамаи маъбудҳои сохта ва бутҳо нотавонанд ва наметавонанд ба касе кӯмак расонанд.
Ин оят ба инсон ҳушдор медиҳад, ки дар рӯзи сахтӣ танҳо Худованд метавонад паноҳгоҳ ва ҳимоятгар бошад.
Инсон бояд аз ширк дурӣ ҷӯяд ва ба тавҳид (яктои Худо) боварӣ дошта бошад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба ғайр аз Худо умед бастани беҳуда аст ва танҳо Ӯст, ки метавонад моро аз ҳама гуна бадӣ ва азоб ҳимоят кунад.
Ин оят инсонро ба сӯи имон ва амали солеҳ ҳидоят мекунад, то дар дунё ва охират аз ҳимояти Худо баҳраманд гардад.

📜 Оят 41-45 — Сураи Аль-Анбия

41وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

Паёмбаронеро, ки пеш аз ту буданд, низ ба масхара гирифта буданд, вале азобе, ки масхарааш мекарданд, бар сари масхаракунандагон фуруд омад.

42قُلْ مَن يَكْلَؤُكُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمَٰنِ ۗ بَلْ هُمْ عَن ذِكْرِ رَبِّهِم مُّعْرِضُونَ

Бигӯ: «Кист он ки шуморо шабу рӯз аз қаҳри Худои раҳмон ҳифз мекунад?» Бо ин ҳама аз ёд кардани Парвардигорашон рӯйгардонӣ мекунанд.

43أَمْ لَهُمْ آلِهَةٌ تَمْنَعُهُم مِّن دُونِنَا ۚ لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَ أَنفُسِهِمْ وَلَا هُم مِّنَّا يُصْحَبُونَ

44بَلْ مَتَّعْنَا هَٰؤُلَاءِ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ ۗ أَفَلَا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا ۚ أَفَهُمُ الْغَالِبُونَ

Балки мо онҳо ва падаронашонро баҳраманд кардем, то умрашон ба дароз кашид. Оё намебинанд, ки қасди ин сарзамин мекунем ва аз атрофи он кам мекунем? Оё боз ҳам онҳо пирӯзанд?

45قُلْ إِنَّمَا أُنذِرُكُم بِالْوَحْيِ ۚ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ

Бигӯ: «Ман шуморо ба ваҳй бим медиҳам», вале каронро чун бим диҳанд, намешунаванд.

← Оят 42 📖 Аль-Анбия Оят 44 →

Аль-АнбияФеҳристи Қуръон

112Оят

MeccanRevelation

43Оят

Тарҷума — Аль-Анбия 43

Сураи Аль-Анбия Оят 43 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ё он ки худоёне доранд, ки ба ҷои мо ононро…

Сураи Оят 43/112 — Сураи Аль-Анбия الأنبياء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анбия Гӯш кун, Сураи Аль-Анбия Тарҷума, Сураи Аль-Анбия mp3, Сураи Аль-Анбия pdf. Оят 41–45. Ба Тоҷикӣ: Русский.