Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 43

Macnaha Erayada:

• Tamnacu hum: waxay ka celiyaan iyaga.
• Min dooninaa: oo aan ka reebnay annaga, yacni cadaabka annaga ka yimaada.
• Yus-habuun: waa la dhawraa, la magan-geliyaa, ama la ilaaliyaa.

Tafsiirka Aayadda:

Eebbe wuxuu ku weydiinayaa gaalada si qaab ciqaab ah: Ma waxay leeyihiin ilaahyo (sanamyo) iyaga ka celin kara cadaabka Eebbe, oo aan ka reebnay annaga? Haa, waxay sheeganayaan inay leeyihiin ilaahyo caabudaan, laakiin ilaahyadaas (sanamyada) iyagu ma awoodaan inay naftooda u gargaaraan, haddaba sidee bay u gargaari karaan kuwa iyaga caabuda? Ma awoodaan inay naftooda ka difaacaan dhib ama ay u soo jiitaan nacfi, cidda aan nafta u gargaarin sidee bay dadka kale u gargaari doontaa? Sidoo kale, iyagu (sanamyadu) ma aha kuwa Eebbe ka magan-gelin kara ama dhawri kara, waayo wax kasta waa Eebbe uun, wax kastana isagaa maamula. Haddaba, cidda aan awood u lahayn inay nafta u gargaarto, sidee bay uga badbaadin doontaa cadaabka Eebbe kuwa kale? Ma jiro wax Eebbe ka dhawri kara ama ka magan-gelin kara.

Faa'iidooyin laga soo bixiyo Aayadda:

1. Aayaddu waxay muujinaysaa in ilaahyada ay caabudaan gaaladu ay yihiin kuwo aan waxba tarayn, oo awood la'aan buuxda ku sugan, taasoo muujinaysa in cibaadada ay ku lumayso, waana in la caabudo Eebbe keliya oo wax kasta awood u leh.
2. Waxay ku boorrinaysaa Muslimiinta inay isku halleeyaan Eebbe oo keliya, isla markaana aaminaan in gargaarku Eebbe uun ka yimaado, ma jiro wax ka magan-gelin kara ama ka dhawri kara caddibaaddiisa.
3. Waxay ku tusinaysaa in cibaadada wax aan Eebbe ahayn ay tahay wax aan waxtar lahayn, waana in dadku u soo noqdaan Eebbe oo kaliya, si ay u helaan nabadgalyo adduun iyo aakhiraba.
4. Aayaddu waxay xoojinaysaa tawxiidka (keli-nimaadka Eebbe) waxayna ka digaysaa shirkiga, iyadoo muujinaysa in ilaahyada la wadaajiyo Eebbe ayan waxba u tarayn caabudayaashooda.