Surja El-Haxhxh — Ajet 12

Kuptimet e fjalëve:

• يَدْعُو: e quan, e adhuron, i lutet.
• مِن دُونِ اللَّهِ: pos Allahut, në vend të Allahut.
• مَا لَا يَضُرُّهُ: diçka që nuk mund t'i bëjë dëm.
• وَمَا لَا يَنفَعُهُ: dhe diçka që nuk mund t'i sjellë dobi.
• الضَّلَالُ الْبَعِيدُ: humbja e madhe dhe e thellë, larg rrugës së drejtë.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet përshkruan gjendjen e atij që adhuron idhujt dhe zëvendëson Allahun me krijesa që nuk kanë asnjë fuqi. Ai i lutet dhe i adhuron ato, por këto idhuj nuk mund t'i bëjnë as dëm e as dobi. Nëse ai nuk i adhuron ato, ato nuk mund ta dëmtojnë; dhe nëse i adhuron, ato nuk mund t'i sjellin asnjë të mirë. Pra, adhurimi i tyre është krejtësisht i kotë dhe i padobishëm. Kjo është humbja më e madhe dhe largimi i plotë nga e vërteta, sepse njeriu ia kthen shpinën Krijuesit të Gjithëpushtetshëm dhe i drejtohet krijesave të dobëta që nuk zotërojnë asgjë. Ai që vepron kështu, ka humbur rrugën e drejtë dhe është zhytur në errësirën e injorancës dhe të besimit të kotë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se adhurimi i dikujt tjetër pos Allahut është krejtësisht i kotë, sepse vetëm Allahu zotëron dobinë dhe dëmin.
2. Na bën të kuptojmë se njeriu duhet ta drejtojë zemrën dhe lutjet e tij vetëm te Allahu, i Cili është i Vetmi që dëgjon dhe përgjigjet.
3. Ajeti na paralajmëron kundër humbjes së madhe që vjen nga largimi nga e vërteta dhe na fton të kërkojmë udhëzimin e Allahut në çdo hap të jetës sonë.
4. Na mëson se besimi i vërtetë është ai që mbështetet te Allahu, jo te krijesat, dhe se lumturia e vërtetë gjendet në afrimin me Krijuesin.