సూరా అల్-హజ్ — వచనం 12

1. కఠిన పదాల అర్థాలు:

• يَدْعُو (యద్ఊ): అతను ప్రార్థిస్తాడు, ఆరాధిస్తాడు, పిలుస్తాడు.
• مِن دُونِ اللَّهِ (మిన్ దూనిల్లాహ్): అల్లాహ్ను వదిలి, అల్లాహ్ కాకుండా ఇతరులను.
• مَا لَا يَضُرُّهُ (మా లా యదుర్రుహు): అతనికి హాని కలిగించని వస్తువులను.
• وَمَا لَا يَنفَعُهُ (వమా లా యన్ఫఅహు): అతనికి ప్రయోజనం చేకూర్చని వాటిని.
• الضَّلَالُ الْبَعِيدُ (అద్దలాలుల్ బఈద్): సన్మార్గం నుండి చాలా దూరంగా ఉన్న మార్గభ్రష్టత.

1. ఆయత్ వ్యాఖ్యానం:

కొందరు మనుషులు అల్లాహ్ను విడిచిపెట్టి, తమకు ఎటువంటి హాని కలిగించలేని, ఎటువంటి ప్రయోజనం చేకూర్చలేని విగ్రహాలను, మూర్తులను ఆరాధిస్తారు. అవి తాము ఆరాధించకపోతే ఏ హాని చేయలేవు, ఆరాధించినా ఏ మేలు చేయలేవు. ఇలాంటి శక్తిహీనమైన వాటిని దైవంగా భావించి ప్రార్థించడం అనేది సత్యమార్గం నుండి పూర్తిగా విముఖంగా, దూరంగా తప్పిపోయిన మార్గభ్రష్టత. ఇది సన్మార్గాన్ని కనుగొనలేని, సత్యాన్ని చేరుకోలేని అత్యంత దూరమైన అపమార్గం.

1. ఈ ఆయత్ నుండి పొందే ప్రయోజనాలు:

• అల్లాహ్ మాత్రమే సర్వశక్తిమంతుడు; ఆయన ఒక్కడే హాని కలిగించగలడు, ప్రయోజనం చేకూర్చగలడు. కాబట్టి ఆరాధన కేవలం ఆయనకే చెందాలి.
• నిర్జీవమైన, శక్తిహీనమైన వస్తువులను ఆరాధించడం మనిషిని సత్యమార్గం నుండి చాలా దూరం చేస్తుంది.
• ఇస్లాం మనిషిని ఏకదైవారాధన (తౌహీద్) వైపు, సత్యమార్గం వైపు నడిపిస్తుంది; ఇది మనిషి జీవితానికి నిజమైన విముక్తి, శాంతి, మార్గదర్శకత్వం.
• అల్లాహ్ మాత్రమే ప్రార్థనలను ఆలకించేవాడు, సమాధానం ఇచ్చేవాడు; ఆయన వైపు మరలడం ద్వారా మనిషి ఇహలోక, పరలోక విజయాన్ని పొందగలడు.