සූරා අල්-හජ් — ආයාත් 12

වදන්හි අර්ථ:

• يَدْعُو – නමස්කාර කරයි / ආරාධනා කරයි
• مِن دُونِ اللَّهِ – අල්ලාහ්ට අමතරව
• مَا لَا يَضُرُّهُ – ඔහුට හානියක් කළ නොහැකි දෙය
• وَمَا لَا يَنفَعُهُ – ඔහුට ප්රයෝජනයක් ලබා දිය නොහැකි දෙය
• الضَّلَالُ الْبَعِيدُ – ඉතා දුරස් වූ මගහැරීම (මාර්ගයෙන් ඉවත්වීම)

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ් තආලා අපට පැහැදිලි කර දෙන්නේ, අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කරන්නන්ගේ අඥානකමයි. ඔවුන් අල්ලාහ්ට අමතරව යම් දේවලට ආරාධනා කරති. එම දේවල් ඔවුන්ට කිසිදු හානියක් කිරීමේ හැකියාවක් නැත — ඔවුන් ඒවාට නමස්කාර නොකළත් ඒවා ඔවුන්ට දඬුවම් කළ නොහැක. එසේම, ඔවුන් ඒවාට නමස්කාර කළත් ඒවා ඔවුන්ට කිසිදු ප්රයෝජනයක් ලබා දිය නොහැක — ධනය, සෞඛ්යය, සාර්ථකත්වය හෝ මරණින් මතු ජීවිතයේ දියුණුවක් ලබා දීමට ඒවා බලය නැත.

මෙම තත්ත්වය — එනම්, හානියක්වත් ප්රයෝජනයක්වත් කළ නොහැකි දේවලට නමස්කාර කිරීම — ඉතාමත් දුරස් වූ මගහැරීමකි. එය සත්ය මාර්ගයෙන් ඉතා ඈතට විසි වූ අවස්ථාවකි. මන්ද, බුද්ධිමත් මිනිසෙකු තමාට කිසිදු ප්රයෝජනයක් හෝ හානියක් කළ නොහැකි දෙයකට හිස නමා නමස්කාර කරන්නේ නම්, එය අතිශයින්ම අඥාන ක්රියාවක් වන අතර, එයින් පෙනී යන්නේ ඔහු සත්යයෙන් කෙතරම් දුරස් වී ඇත්ද යන්නයි.

පාඩම් සහ උපදෙස්:

1. තවහීද් (ඒකත්වවාදය) හි අලංකාරය: අල්ලාහ් පමණක් නමස්කාරයට සුදුසුය. ඔහුම සියලු ප්රයෝජන හා හානි පාලනය කරන්නාය. ඔහු හැර අන් කිසිවෙකුට මෙම බලය නැත.
2. අඥාන නමස්කාරයේ නිෂ්ඵලභාවය: බලයක් නැති, හැකියාවක් නැති දේවලට නමස්කාර කිරීම මිනිස් ජීවිතයේ මහා අපතේ යාමකි. එය කාලය, ශ්රමය සහ ජීවිතය නාස්ති කිරීමකි.
3. සැබෑ ආරක්ෂාව අල්ලාහ් තුළය: අපගේ සියලු බලාපොරොත්තු, ඉල්ලීම් සහ යැපීම් ඇත්තේ අල්ලාහ් කෙරෙහි පමණක් තැබිය යුතුය. ඔහුම අපගේ උපකාරකයා සහ ආරක්ෂකයාය.
4. මගහැරීමේ භයානක ප්රතිඵල: සත්ය මාර්ගයෙන් ඈත් වීම මිනිසාව අන්ධකාරයට සහ අසාර්ථකත්වයට ගෙන යයි. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම ඉල්ලා සිටිය යුතුය.
5. කෘතඥතාවයේ වටිනාකම: අල්ලාහ් අපට ලබා දී ඇති මඟ පෙන්වීම අතිමහත් භාග්යයකි. එය ආරක්ෂා කර ගැනීමට අප උත්සාහ කළ යුතු අතර, එම භාග්යය අහිමි වීමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය.