Sura Al-Muminun — Werset 33

Znaczenie słów:

• الْمَلَأُ – dostojnicy, przywódcy i szlachta danego ludu.
• أَتْرَفْنَاهُمْ – obdarzyliśmy ich dostatkiem, wygodą i luksusem życia.
• بِلِقَاءِ الْآخِرَةِ – w spotkanie z życiem ostatecznym, czyli w zmartwychwstanie, rozliczenie oraz nagrodę i karę.

Tafsir (wyjaśnienie):

Dostojnicy i możni spośród ludu, do którego został posłany prorok, odrzucili wiarę w Allaha i zaprzeczyli spotkaniu z życiem ostatecznym. Odrzucili prawdę o zmartwychwstaniu, rozliczeniu oraz nagrodzie i karze. Ich serca wypełniła pycha, ponieważ obdarzyliśmy ich w życiu doczesnym dostatkiem, wygodą i luksusem, co sprawiło, że poczuli się wyniośli i zarozumiali. Zwracając się do zwykłych ludzi i swoich naśladowców, mówili o wysłanniku: „Ten człowiek nie jest niczym więcej niż zwykłym śmiertelnikiem, podobnym do was. Je to samo, co wy jecie, i pije to samo, co wy pijecie. Nie ma żadnej przewagi ani szczególnej cechy, która czyniłaby go godnym bycia posłańcem od Boga. Dlaczego mielibyśmy iść za nim i słuchać jego wezwań?”

Korzyści płynące z tej wersetu:

• Prawdziwa wiara nie zależy od pozycji społecznej, bogactwa ani pochodzenia – liczy się szczerość wobec Boga i prawdziwość przesłania.
• Dostatek i luksus życia doczesnego mogą stać się przyczyną pychy i oddalenia od prawdy, dlatego należy być ostrożnym, aby nie ulec ich urokowi.
• Odrzucenie prawdy przez możnych i przywódców nie umniejsza wartości przesłania – historia pokazuje, że wielu wielkich posłańców spotkało się z podobnym sprzeciwem elit.
• Człowieczeństwo posłańców nie jest dowodem przeciwko ich misji, lecz dowodem miłosierdzia Boga, który wysyłał im podobnych, aby mogli ich zrozumieć i brać z nich przykład.
• Zaprzeczanie życiu ostatecznemu jest źródłem wszelkiego zła, ponieważ prowadzi do braku odpowiedzialności i zatracenia poczucia rozliczenia za czyny.