Surja En-Nur — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• Fadllu Allahi – dhuntia dhe mirësia e Allahut.
• Rahmetuhu – mëshira e Tij që i përfshin robërit.
• Re'uf – shumë i butë dhe i dhembshur, mëshira më e lartë.
• Rahim – mëshirues i madh, që vazhdimisht tregon mëshirë.

Tefsiri i ajetit:

Sikur të mos ishte dhuntia e Allahut ndaj jush, o besimtarë, dhe mëshira e Tij që ju përfshin, dhe sikur të mos ishte fakti se Allahu është i butë dhe i mëshirshëm me robërit e Tij besimtarë, do t'ju kishte dënuar menjëherë për atë që ndodhi në ngjarjen e shpifjes (el-ifk). Por, për shkak të mirësisë dhe mëshirës së Tij, Ai nuk nxitoi me dënimin, por ua sqaroi çështjen, ua tregoi të vërtetën dhe u dha mësim e udhëzim, duke ju mëshiruar në këtë botë dhe në botën tjetër. Pra, Allahu i madhërishëm, me dhuntinë dhe mëshirën e Tij, nuk ju ndëshkoi menjëherë për gabimin, por ju fali dhe ju mësoi se si të ruheni nga të tilla vepra në të ardhmen.

Përfitimet nga ajeti:

1. Dhuntia dhe mëshira e Allahut ndaj robërve të Tij është shkaku i faljes dhe i mosndëshkimit të shpejtë, gjë që tregon bujarinë e Tij të pakufishme.
2. Allahu është i butë me robërit e Tij dhe nuk nxiton me dënimin, duke u dhënë atyre mundësi për t'u penduar dhe për t'u kthyer tek Ai.
3. Ky ajet na mëson se çdo e mirë që kemi, qoftë në fe apo në jetë, është nga dhuntia dhe mëshira e Allahut, prandaj duhet ta falënderojmë vazhdimisht.
4. Islami është feja e mëshirës dhe e butësisë, sepse Allahu i trajton robërit e Tij me dhembshuri, edhe kur ata gabojnë, duke u treguar rrugën e drejtë në vend që t'i ndëshkojë menjëherë.
5. Ky ajet na nxit të jemi të mëshirshëm dhe të butë me njëri-tjetrin, ashtu siç është Allahu i mëshirshëm me ne, duke falur gabimet dhe duke dhënë këshilla me dashamirësi.