Surah An-Nur — Aya 20

Ma’anonin Kalmomin:

• فَضْلُ اللهِ: falalar Allah da kyautarsa.
• رَحْمَتُهُ: rahamarsa da jinƙaninsa.
• رَءُوفٌ رَحِيمٌ: Mai tausayi ƙwarai, Mai jinƙai na musamman.

Fassarar Ayar:

Da ba don falalar Allah a kanku ba, ya ku waɗanda suka shiga cikin labarin ƙiren ƙarya (Ifki), da rahamarsa gare ku, kuma da ba don Allah Mai tausayi ne Mai jinƙai ba, da ya gaggauta muku hukunci a duniya saboda wannan laifin mai girma. Amma saboda falalarsa da rahamarsa, ya jinkirta muku hukunci, ya kuma bayyana muku hukuncin da zai tsarkake ku, ya karɓi tubarku, ya kuma yi muku ja-gora ga alheri. Haka kuma, da ba don falalar Allah da rahamarsa ba, da bai bayyana muku waɗannan dokoki da wa’azuzzuka masu amfani ba, kuma da ya gaggauta wa waɗanda suka saba wa umarninsa hukunci.

Fa’idodin Darasi:

1. Falalar Allah da rahamarsa su ne tushen tsira ga muminai daga hukuncin duniya da lahira.
2. Jinƙan Allah ga bayinsa yana buɗe ƙofa ta tuba ga masu laifi, idan suka tuba da gaskiya.
3. A cikin wahalhalu da gwaji, dole ne mumini ya dogara ga falalar Allah, ba ga ƙarfinsa ba.
4. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su nisanta daga jayayya da yada laifuffuka, kuma su nemi kariya da tuba ga Allah.
5. Tana nuna cewa Allah yana son bayinsa, kuma yana ba su lokaci don gyara, ba ya gaggauta hukunci ba, saboda tausayinsa da jinƙansa.