Soera An-Nur — Vers 47

Woorden die uitleg nodig hebben:

• "يَتَوَلَّى" (yatawallā): zich afkeren, zich terugtrekken, de rug toekeren.
• "فَرِيقٌ" (farīq): een groep, een deel van hen.
• "بِالْمُؤْمِنِينَ" (bil-mu'minīn): ware gelovigen.

De Tafsir (uitleg) van de vers:

Allah de Verhevene vertelt ons over de toestand van de hypocrieten (munāfiqūn) die met hun tongen zeggen: "Wij geloven in Allah en in de Boodschapper, en wij gehoorzamen." Zij beweren dus met hun woorden dat zij geloof en gehoorzaamheid hebben omarmd. Maar zodra de beproeving komt en er een beroep op hen wordt gedaan om de wetten van Allah en Zijn Boodschapper te aanvaarden – zoals het deelnemen aan de jihad of het accepteren van een rechtvaardig oordeel – keert een groep van hen zich af en weigert zij te gehoorzamen. Zij tonen hiermee dat hun daden in tegenspraak zijn met hun woorden.

Allah ontkent hier het ware geloof voor deze mensen. Hij zegt duidelijk: "En zij zijn niet de gelovigen." Want het geloof (īmān) is niet slechts een uitspraak met de tong, maar het is een oprechte overtuiging in het hart die wordt bevestigd door daden van gehoorzaamheid. Wie zegt te geloven maar zich vervolgens afkeert van de geboden van Allah en Zijn Boodschapper, die is geen ware gelovige, hoezeer hij ook beweert dat wel te zijn.

Deze vers leert ons een belangrijke les: het geloof is een zaak van het hart die zichtbaar wordt in daden. Het is geen lege bewering. Een moslim moet consistent zijn in zijn woorden en daden. Wie zegt "Ik geloof" maar zich afkeert van de leiding van de Profeet (vrede zij met hem) wanneer het hem niet uitkomt, die heeft zichzelf bedrogen. Ware gelovigen zijn degenen die Allah en Zijn Boodschapper gehoorzamen in voor- en tegenspoed, in wat zij prettig vinden en wat zij moeilijk vinden.

Deze vers is een oproep aan ons allen om oprecht te zijn in ons geloof en om onze daden in overeenstemming te brengen met onze woorden. Het herinnert ons eraan dat Allah de Kenner is van wat in de harten schuilt, en dat Hij degenen die beweren te geloven maar zich afkeren van Zijn weg, niet als gelovigen beschouwt. Laten wij daarom streven naar oprechtheid in ons geloof, zodat onze harten en daden in harmonie zijn met onze tongen.