စူရာ အန်-နူရ် — အာယာသ် 47

1. ကမ္မဋ္ဌာန်းစကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်

• ဝါယာကူလူနာ (وَيَقُولُونَ) — သူတို့ပြောဆိုကြသည်။
• အာမန္နာ (آمَنَّا) — ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ပြီးဖြစ်သည်။
• ဗိလ္လာဟိ (بِاللَّهِ) — အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ကို။
• ဝါဗိရရဆူလိ (وَبِالرَّسُولِ) — ရစူလ်တမန်တော်ကိုလည်း။
• ဝါအသွာ့နာ (وَأَطَعْنَا) — ကျွန်ုပ်တို့သည် နာခံပြီးဖြစ်သည်။
• သုမ်မ (ثُمَّ) — ထို့နောက်။
• ယတဝလ္လာ (يَتَوَلَّىٰ) — လှည့်ထွက်သွားသည်၊ မျက်နှာလွှဲသည်။
• ဖရီကွန် (فَرِيقٌ) — အုပ်စုတစ်စု။
• မိန်ဟွမ် (مِّنْهُم) — သူတို့ထဲမှ။
• မိန်ဗဟ်ဒိ ဇာလိက (مِّن بَعْدِ ذَٰلِكَ) — ထိုစကားပြောပြီးနောက်။
• ဝမာ ဥလာအိက ဗိလ်မုအ်မိနီန (وَمَا أُولَٰئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ) — ထိုသူတို့သည် မုအ်မင်န်များ (ယုံကြည်သူများ) မဟုတ်ကြပါ။

1. အာယသ်တော်၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်

ဤအာယသ်တော်သည် မုနာဖိကူန် (အယောင်ဆောင်မွတ်စ်လင်မ်) များ၏ အပြုအမူကို ဖော်ပြထားပါသည်။ သူတို့သည် “ကျွန်ုပ်တို့သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ရစူလ်တမန်တော်ကိုလည်းကောင်း ယုံကြည်ပြီးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် နာခံပြီးဖြစ်သည်” ဟု ပြောဆိုကြသည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက်တွင် သူတို့ထဲမှ အုပ်စုတစ်စုသည် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရစူလ်တမန်တော်၏ စီရင်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ လမ်းစဉ်တွင် ဂျိဟာဒ်ပြုရန် အမိန့်ပေးခြင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စများတွင် သူတို့သည် နာခံမှုမပြကြပါ။ ထို့ကြောင့် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် ထိုသို့ လှည့်ထွက်သွားသူများကို မုအ်မင်န်များအဖြစ် သတ်မှတ်တော်မမူပါ။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ယုံကြည်သူများဟု ပြောဆိုကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင် ယုံကြည်ခြင်း၏ အရသာနှင့် လက္ခဏာများ ကင်းမဲ့နေကြပါသည်။ အကြောင်းမှာ စကားဖြင့် ယုံကြည်ကြောင်း ပြောဆိုခြင်းသည် လုံလောက်မှုမရှိဘဲ လက်တွေ့တွင် နာခံမှုနှင့် လိုက်နာမှုရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဤအာယသ်တော်သည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံမှုတို့သည် ခွဲခြား၍မရသော အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သွန်သင်ပေးထားပါသည်။

1. ဤအာယသ်တော်မှ ရရှိနိုင်သော