Sure Nûr — Ayet 47

Kelime Anlamları:

• Âmennâ: İnandık, tasdik ettik.
• Etâ'nâ: İtaat ettik, boyun eğdik.
• Yetevellâ: Yüz çevirir, sırtını döner, uzaklaşır.
• Fârik: Bir grup, bir topluluk.
• Bil-mü'minîn: Müminler (iman edenler) değillerdir.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, münafıkların içler acısı halini gözler önüne sermektedir. Onlar dilleriyle "Allah'a ve Resûlü'ne iman ettik, itaat ettik" derler. Ancak bu sözlerinde samimi değillerdir. Çünkü sözlerinin hemen ardından, içlerinden bir grup, Allah'ın ve Resûlü'nün hükümlerini kabul etmekten yüz çevirir. Özellikle cihat gibi nefislerine ağır gelen, mallarını ve canlarını ortaya koymalarını gerektiren emirler söz konusu olduğunda, verdikleri sözde durmaz, itaatten kaçınırlar.

İşte bu davranış, onların iddialarının aksine gerçek birer mümin olmadıklarını açıkça ortaya koyar. Zira iman, yalnızca dil ile söylenen bir söz değildir. İmanın hakikati, kalbin tasdiki ve bu tasdikin gereği olarak amellerin de bu imana uygun olmasıdır. Söz ile iman iddiasında bulunup, fiilen Allah'ın ve Resûlü'nün emirlerinden yüz çevirmek, imanın özüyle bağdaşmaz. Bu sebeple Yüce Allah, onların bu hallerini haber vererek, bu kimselerin gerçek müminler olmadıklarını kesin bir dille ifade buyurmuştur.

Davet ve İkaz:

Ey iman edenler! Bu âyet bizler için çok önemli bir uyarıdır. İmanımızı yalnızca sözde bırakmayalım. İman, kalpte kökleşmeli, dil ile ikrar edilmeli ve bedenin bütün azalarıyla yaşanmalıdır. Allah'a ve Resûlü'ne olan sevgimizi ve bağlılığımızı, O'nun emirlerine uyarak ve yasaklarından kaçınarak gösterelim. Unutmayalım ki, kıyamet gününde bizi kurtaracak olan, sadece "inandım" demek değil; bu imanın gereğini yerine getirmiş olmaktır. Allah'ın rızasını kazanmak ve cennetine girmek için, imanımızı sözde değil, özde yaşayalım. Her işimizde, her kararımızda Allah'ın ve Resûlü'nün hükmünü kendi nefsimizin arzularının önüne geçirelim. İşte o zaman, gerçek müminlerden oluruz.