Suurah An-Nuur — Aayad 47

Macnaha Erayada:

• Aamannaa: Waxaan rumaynay.
• Aṭa'naa: Waxaan addeecnay.
• Yatawalla: Way jeedsadaan oo ka baxsan.
• Fariiq: Koox.

Tafsirka Aayadda:

Aayaddan waxay ka hadlaysaa astaamaha munaafiqiinta (khayaaliga) ee waqtigii Nabiga ﷺ. Waxay sheegan jireen afkooda inay rumeeyeen Ilaahay iyo Rasuulka, isla markaana ay addeecayaan amarkooda. Laakiin markii ay timaaddo xaalad dhab ah oo ay tahay inay muujiyaan addeecidda – sida ka qaybgalka Jihaadka ama aqbalidda xukunkii Rasuulka – waxaa jeedsanayay koox ka mid ah oo diiday inay addeecaan.

Aayaddu waxay caddaynaysaa in sheegashada iimanku keligeed aan ku filnayn, ilaa laga muujiyo addeecid dhab ah oo ku dhaqan. Eebbe wuxuu ku tilmaamay kuwaas inaanay ahayn mu'miniin dhab ah, inkastoo ay sheeganayaan iiman. Sababtoo ah iimanku waa rumayn qalbi ah oo ay weheliso addeecid jir iyo dhaqan, ma aha hadal afka lagu yiraahdo oo keliya.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Iimaanku waa runnimo iyo dhaqan, ma aha hadal keliya: Aayaddu waxay ina baraysaa in iimanku yahay wax qalbiga ku xidhan oo jirku ku dhaqmo, ee ma aha sheegasho afka lagu yiraahdo.
2. Ka digtoonaanshaha munaafiqnimada: Waxay ina digaysaa inaan ka ekaanayno astaamaha munaafiqiinta, sida sheegashada iiman marka la hadlayo, laakiin jeedsashada marka la faro wanaag ama la diido xaqa.
3. Waa in addeecidda Ilaahay iyo Rasuulka ay noqotaa mid joogto ah: Ma aha inay tahay mid xilliyeed ama ay ku xidhnayso dano gaar ah, ee waa inay noqotaa mid dhammaan xaaladaha lagu dhaqmo.
4. Iimaanka runta ah wuxuu keenaa nolol wanaagsan: Qofka iiman dhab ah leh, Eebbe wuxuu u fududeeyaa waddooyinka khayrka, wuxuuna ka ilaaliyaa inuu ku dhaco munaafiqnimada.
5. Eebbe waa garsoore caddaalad ah: Wuxuu ogyahay waxa qalbiga ku jira, wuxuuna ku xukumi doonaa dadka marka loo eego niyadda iyo camalka, ee ma aha hadalka keliya.