Surat Al-Furqan — Ayat 23

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَقَدِمْنَا (wa qadimnā): tegesé "lan Ingsun ngadhepi" utawa "lan Ingsun kepareng nggatekake". Ing kene Gusti Allah ngandhakake kersané marang samubarang kang wis dilakoni déning wong kafir.
• هَبَاءً (habā'an): yaiku lebu alus banget kang katon mabur-mabur ing soroting srengéngé nalika mlebu ing cendhéla utawa lawang.
• مَنثُورًا (manthūran): tegesé "kasebar-sebar" utawa "pating slebar" ora karuwan lan ora ana gunané.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki Gusti Allah ngandhakake kahanané wong-wong kafir ing dina kiyamat. Kabeh kabecikan lan amal becik kang wis dilakoni ing donya — kayata sedhekah, ngrewangi sedulur, tetulung marang wong liya, lan sakpanunggalané — bakal dipirsani lan diadhepi déning Gusti Allah. Nanging amarga wong-wong mau ora duwé iman marang Allah lan ora ngakoni Rasulullah, mula kabeh amal becik mau ora ana ajiné lan ora bisa mitulungi dhèwèké ing akherat.

Amal-amal mau banjur diparingi kahanan kaya lebu alus kang kasebar-sebar ing awang-awang. Lebu iku katon mabur-mabur nalika ana soroting srengéngé kang mlebu ing cendhéla, nanging ora bisa dicekel lan ora ana gunané babar pisan. Mangkono uga amal-amal beciké wong kafir: katon ana ing donya, nanging ing akherat bakal sirna lan ora ana boboté.

Iki dadi piwulang kanggo kita kabèh, yèn amal becik iku bisa migunani ing akherat mung yèn ana ing dhasaré iman marang Allah, ikhlas mung kanggo Allah, lan nuruti tuntunané Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam. Tanpa telung prakara mau, amal kang katon gedhé lan akèh ora bakal bisa nylametake manungsa ing dina kiyamat.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingake kita yèn iman iku dadi dhasaré kabèh amal. Tanpa iman, amal becik ora ana gunané ing akherat.
• Kita dijak supaya tansah njaga ikhlas ing saben amal, ora mung nggolèk pujian utawa pangalembana saka manungsa.
• Kita dielingake supaya nuruti tuntunané Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam, amarga amal kang ora ana tuntunane ora bakal ditampa.
• Ayat iki nuduhake marang kita yèn Islam iku agama kang gampang lan cetha: cukup iman, ikhlas, lan nuruti tuntunan, mula amal kita bakal ana ajiné ing ngarsané Gusti Allah.
• Kita diajak supaya ora nglirwakake iman lan tauhid, amarga iku dadi kunci kanggo mlebu swarga lan supaya amal kita ora dadi lebu kang kasebar-sebar.
• Ayat iki uga nuduhake yèn Gusti Allah iku Maha Adil lan Maha Kawasa, kang bisa ngowahi samubarang amal dadi ora ana gunané yèn ora ana dhasaré iman. Mula, ayo padha ngupaya supaya iman kita tansah kuwat lan amal kita tansah ikhlas mung kanggo Allah.