Suurah Al-Furqaan — Aayad 48

Macnaha Erayada:

• Bushra: Waxay macnaheedu tahay "ku bishaarayn" ama "wax rajo iyo farxad geliya".
• Raxmadiisa: Halkan waxaa loola jeedaa roobka, kaas oo ah naxariista Ilaahay ee la soo dejiyo.
• Tahuur: Waxay macnaheedu tahay biyo nadiif ah oo iskood u nadiifiya, isla markaana lagu nadiifin karo.

Tafsiirka:

Eebe waa kan diray dabaylaha iyagoo ku bishaaraynaya dadka roobka, kaas oo ah naxariistiisa ku timid. Dabayluhu waxay hor maraan daruuraha, iyagoo u dhaqaaqinaya sidii ay u soo ururin lahaayeen, markaasna roobku da'o. Kadibna Eebe wuxuu ka soo dejiyaa samada biyo nadiif ah oo lagu dhaqmo, lagu nadiifiyo, isla markaana lagu nafaqeeyo dhulka. Biyahaas waxaa lagu soo bixiyaa doog iyo geedo, dhulka dhintay ayaa ku noolaada, dadka iyo xoolahaba waa laga waraabiyaa. Tani waa naxariis weyn oo Eebe ugu tallo gashay dadkiisa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Naxariista Eebe waa mid gaaraysa kasta: Dabaylaha iyo roobku waa naxariis Eebe oo dadka oo dhan u fidsan, taasoo muujinaysa in Eebe yahay Naxariis Badan.
2. Biyuhu waa nadiifiyayaal: Islaamku wuxuu ku dhirbaaxayaa nadiifinta, biyaha roobkuna waa nadiifinta ugu weyn, taasoo dadka ku baraysa inay jeclaadaan nadaafadda jidhka iyo naftaba.
3. Eebe waa kan wax soo nooleeya: Sida Eebe dhulka dhintay ku nooleeyo roobka, sidaas oo kale wuxuu nooleyn doonaa dadka maalinta Qiyaamaha, taasoo ku xoojisa iimaanka iyo rajada.
4. Shukriga Eebe waa lama huraan: Marka la eego naxariistan Eebe ee roobka iyo biyaha, waa in dadku ku shukriyaan Eebe oo ay ku mahadnaqaan, isla markaana ay u isticmaalaan si fiican oo aan xadgudub lahayn.