سوره فرقان — آیه 71

معانی کلمات:

• تابَ: بازگشت از گناه و پشیمانی از آن.
• مَتَابًا: بازگشتی نیکو و پسندیده که مورد قبول خداوند باشد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از ذکر گناهان کبیره مانند شرک، قتل ناحق و زنا، در این آیه درِ توبه را به روی بندگان میگشاید و میفرماید: هر کس از گناهان خود توبه کند و توبهاش را با عمل صالح همراه سازد، یعنی صداقت خود را در بازگشت به خدا با انجام طاعات و ترک معاصی اثبات نماید، چنین کسی به راستی به سوی خدا بازگشته است؛ بازگشتی که مورد قبول پروردگار واقع میشود و خداوند توبه او را میپذیرد و گناهانش را میبخشاید. این آیه تأکید میکند که توبه حقیقی تنها پشیمانی زبانی نیست، بلکه باید با عمل صالح همراه باشد تا خلأهای گذشته جبران شود و بازگشت به سوی خدا بهطور واقعی و خالصانه محقق گردد.

فواید و پیامهای آیه:

• رحمت و لطف بیپایان خداوند نسبت به بندگانش، حتی آنان که مرتکب بزرگترین گناهان شدهاند، نشان داده میشود؛ چرا که درِ توبه همیشه به روی آنان باز است.
• توبه حقیقی، توبهای است که با عمل صالح همراه باشد و انسان را از گناه به سمت طاعت سوق دهد.
• این آیه مایه امیدواری و دلگرمی گناهکاران است و آنان را از یأس و ناامیدی نجات میدهد و به سوی اصلاح و بازگشت به فطرت پاک دعوت میکند.
• اسلام دین آسانگیری و رحمت است و نمیخواهد بندگانش در ورطه گناه غرق شوند، بلکه همواره راه بازگشت و رستگاری را برایشان هموار میسازد.