سورت فرقان — آیت 77

د مهمو کلمو معناګانې:

• يَعْبَأُ: پروا کول، اهمیت ورکول.
• دُعَاؤُكُمْ: ستاسو دعا (عبادت او سوال).
• لِزَامًا: لازم، چپه کېدونکی، هغه عذاب چې له تاسو نه بېلېدونکی وي.

د آیت تفسیر:

ته (اى رسوله) دغو کافرانو ته ووایه چې زما رب ستاسو له وجود او ژوند نه هېڅ پروا نه لري، نه ستاسو له عبادت نه څه ګټه ورته رسېږي او نه ستاسو له کفر نه څه تاوان ورته رسېږي. خو که ستاسو دعا نه وى — یعني دعا د عبادت په معنا او دعا د سوال په معنا — نو الله به ستاسو له شتون نه هېڅ پروا نه کوله. الله د خپلو بنده ګانو له عبادت او دعا نه خوښېږي او دوى ته د دې لپاره يې پیدا کړي چې هغه ته رجوع وکړي او د هغه عبادت وکړي.

خو تاسو (کافرانو) د الله د رسولانو او د هغه د کتابونو تکذیب وکړ، نو ستاسو د دې تکذیب سزا به تاسو ته په لازمه توګه درورسېږي — هغه عذاب چې په دنيا کې به پر تاسو نازلېږي او په آخرت کې به تلپاتې وي، او له تاسو نه به هېڅکله بېل نهشي، لکه څنګه چې پوروړى له خپل پور ورکوونکي نه بېلېدونکى وي.

فايدې:

1. دا چې الله تعالی له خپلو بنده ګانو نه بې پروا نه دى، بلکې هغه د دوى د عبادت، دعا او رجوع له امله پر دوى رحم کوي او دوى ته ارزښت ورکوي.
2. دعا او عبادت د الله سره د بنده د تړاو اساس دى؛ څوک چې له دې تړاوه لاس واخلي، نو د هغه ژوند له ارزښته بې برخې کېږي.
3. د تکذیب او کفر سزا حتمي ده او له کافر نه بېلېدونکې ده؛ نو انسان باید له دې خطرناکې پایې نه ځان وساتي.
4. دا آیت د الله د رحمت او فضل ښودنه کوي چې بنده ګان يې دعا کوي او هغه يې اوري، او دا د مسلمان لپاره لویه مژده ده چې هر وخت کولى شي له خپل رب سره خبرې وکړي.