Surja El-Furkan — Ajet 77

Kuptimet e fjalëve:

• مَا يَعْبَأُ: nuk i vë rëndësi, nuk e çan kokën.
• لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ: sikur të mos ishte lutja dhe thirrja juaj (adhurimi dhe kërkimi prej Tij).
• لِزَامًا: dënim që ngjitet e nuk ndahet, që i kaplon ata si borxhi që i ngjitet debitorit.

Tefsiri i Ajetit:

Thuaju, o Muhamed, atyre që mohojnë dhe këmbëngulin në mosbesim: Zoti im nuk ka nevojë për ju dhe nuk i vlerëson ekzistencën tuaj, nëse nuk do të ishte lutja juaj ndaj Tij – lutja e adhurimit dhe lutja e kërkesës. Pra, vlera juaj tek Allahu është vetëm nëse e adhuroni Atë dhe i luteni Atij. Por ju, o jobesimtarë, e keni mohuar të Dërguarin dhe mesazhin që ju solli nga Zoti juaj, dhe nuk e adhuruat Allahun siç duhet. Prandaj, dënimi do t'ju vijë patjetër dhe do t'ju ngjitet fort, si borxhi që nuk i shpëton dot debitori – do t'ju kaplojë në këtë botë dhe në botën tjetër, pa mundur t'i shpëtoni dot.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Lutja (duaja) është thelbi i adhurimit dhe ajo që i jep njeriut vlerë te Zoti i tij. Pa lutje dhe adhurim, njeriu nuk ka asnjë rëndësi para Allahut.
2. Allahu është i Vetëmjaftueshëm dhe nuk ka nevojë për asnjë krijesë; adhurimi ynë është për të mirën tonë, jo për nevojën e Tij.
3. Mohimi i të Dërguarit dhe kundërshtimi i mesazhit të tij sjell dënim të pashmangshëm që nuk mund t'i shpëtohet – kjo është një paralajmërim i fortë për çdo njeri që e refuzon të vërtetën.
4. Ajeti na mëson se vlera e njeriut matet me lidhjen e tij me Zotin – sa më e fortë të jetë lidhja me Allahun nëpërmjet lutjes dhe adhurimit, aq më i vlefshëm është njeriu.
5. Ky ajet është një ftesë e hapur për t'iu kthyer Allahut me lutje dhe pendim, para se të vijë dënimi që nuk mund të shmanget.